Desiree-2682 over Spreek zacht

Het gebeurt niet gauw dat ik een boek als ‘slecht’ ervaar. Natuurlijk zitten er wel eens mindere tussen, en dan denk ik “Ach, het gaat, maar het kon beter.” Dat het ook slechter kan, weet ik sinds ik dit boek heb gelezen.

Om te beginnen vind ik het een grote bron van ergernis dat het verhaal rammelt van de taalfouten en slordigheden. Om wat voorbeelden te geven:
Een dialoog als:
“Meen je dat echt?” zei Carole.
“Nou en of” zei Carole.
Haar moeder spreekt ze in het begin aan met “je” en later met “u”.
Een trui die op de ene pagina rood is en op de andere pagina roze.
En verder nog vreemde woorden (“leugenbeest”), kromme zinnen en niet-kloppende uitdrukkingen.

Het verhaal zelf begint met een moord die zo ongeloofwaardig is, dat je direct weet dat het niet kan kloppen. Het kost dan ook niet erg veel moeite om te bedenken wat de ware reden kan zijn.
Hierna verloopt het verhaal alles behalve ‘thrillig’. Het meisje vlucht en wordt weer gevonden, en zo gaat het enkele keren door. Tussen de vluchtpogingen en de ontdekkingen gebeurd er weinig meer dan wat geneuzel over Carole’s leventje. Aan het einde wordt de moord nog even tussen neus en lippen door opgelost, op een manier die al even geloofwaardig is als de moord zelf.
Om het geheel af te maken wordt je op het allerlaatst nog getrakteerd op een tenenkrommende moraal.

Ook vond ik de personages niet echt overkomen. Bij bepaald gedrag of bepaalde gedachten kon ik me niet voorstellen dat een ‘normaal’ mens zo zou reageren. Bijvoorbeeld al vrij aan het begin de gedachte: “Zou de vrouw geen ziekte krijgen?” Ik kan wel honderd andere dingen bedenken om je op dat moment druk over te maken, maar dàt hoort er niet bij!

Persoonlijk vind ik 1 ster nog teveel voor dit boek, maar helaas hoort 0 sterren niet bij de opties.