Een tragedie van het alledaagse

Wie denkt dat Dit is wat ik je zeg chicklit is – een hapklare brok letters die de lezeres met vaste hand door zogenaamd woelige baren naar een happy end zeilt – komt bedrogen uit. Dit is een literaire roman die de pijn van het uiteenvallen van een huwelijk invoelbaar maakt. In het kielzog van wat als het ultieme verraad van een verbintenis kan voelen (overspel), laat Steffie Verstappen ons tussen de regels door merken hoe het perfecte leven van de hoofdpersoon haar langzaam maar zeker uit de vingers glipt.
Juist in die alledaagsheid, in de intieme details van het leven van een moeder van twee, laat Verstappen zien welke verwoestende sporen dit in haar leven trekt. Het is een tragedie, zoals zovelen onder ons die kennen: een die zich niet voltrekt in grootse gebeurtenissen, maar in de kleine dingen van een doodgewoon bestaan.
Steffie Verstappen maakt dit voelbaar in zorgvuldig gekozen bewoordingen, met poëtisch taalgebruik en prachtige volzinnen. Elk woord zijn gewicht in goud waard.