Meesterlijk geschreven

Wat een grandioos verhaal! Basil schildert een portret van Dorian Gray. Nadat Dorian door Lord Henry (Harry) geconfronteerd wordt met zijn schoonheid raakt hij verbitterd en wordt hij jaloers op het portret dat niet ouder wordt en hij wel. Zijn wens wordt vervuld en hij heeft de eeuwige schoonheid gekregen het schilderij wordt een spiegel van zijn ziel. Het schilderij probeert hij daarom met man en macht te verbergen. Achter zijn schoonheid verbergt hij zijn steeds zijn innerlijk dat steeds meer verdorven raakt. Dit bouwt de spanning op naar een krachtig plot met een twist, want Oscar Wilde is de uitvinder van de plottwist.

Lord Henry is een vrije geest en neemt het leven niet zo serieus. Dat komt keer op keer naar buiten via zijn filosofisch gebrabbel, wat zorgt voor humor en Dorian valt als een blok voor zijn gedachtestromen. Een paar van zijn beroemde uitspraken:
”For there is only one thing in the world worse than being talked about, and that is not being talked about.”
“Nowadays people know the price of everything and the value of nothing.”

Het thema van dit boek is identiteitsverlies. Dorian verliest zijn identeit door ijdelheid en narcisme. Van de buitenkant lijkt hij jeugdig en onaangetast, maar ondertussen raakt hij van binnen verdord en raakt hij het contact met zichzelf steeds meer kwijt. Van een naïeve jongen gaat hij naar een verdorven man.

Homoseksualiteit is een motief dat duidelijk naar voren komt. Basil is duidelijk verliefd op Dorian Gray. Dit wordt niet nadrukkelijk benoemd, maar komt wel indirect naar voren op de manier hoe hij over Dorian praat. Destijds was homosekualiteit strafbaar en Oscar Wilde is hiervoor uiteindelijk in de gevangenis belandt.

Dood door schuld, is een ander motief. Zelfmoord komt meerdere malen aanbodt en worden gelinkt aan de acties van Dorian die daarvoor hebben plaatsgevonden.

De schrijfstijl van Oscar Wilde is bijzonder karakteristiek en vol knappe uitspraken. Ik heb ook ‘Lady Windermere's Fan’ gelezen, waarin wederom Oscar Wildes frapante schrijfstijl naar voren komt.

Het boek is makkelijk te lezen in het Engels en de schrijfstijl is vlot. Het verhaal is typisch voor een gotische novel. De personages blijven lang bij je. Het is een klassieker die zijn eer na doet. The pictue of Dorian Gray zal ik zeker nog eens herlezen.