Dietsen Schrijvers-1309 over Geen genade

De actiethriller van Colin Forbes lost alle verwachtingen die ik ervan had in. Ik had nog nooit een boek van deze auteur gelezen en het toeval wilt dat dit boek ons geleverd werd, terwijl wij een ander besteld hadden. Eerder een geluk dan een tegenvaller

De reeks achtervolgingen, schietpartijen, ondervragingen, aanslagen en moorden maken van dit boek een razendsnelle thriller. Ook is het boek simpel geschreven zodat het simpel te volgen is. Dit werd eerder al geschreven door Crimezone|Kees op 6 november 2005.

Het verhaal begint als Tweed, ooit toprechercheur bij Scotland Yard en nu onderdirecteur bij de Britse geheime dienst (SIS), een vreemde zaak in handen krijgt geschoven door zijn vriend hoofdinspecteur Buchanan. Hij moet informatie zien te winnen over ene Michael, die aan amnesie leidt en enkel de woorden “Ik heb een moord gezien” heeft gemompeld. Michael lijdt hem en zijn assistente Paula Grey naar Dartmoor, waar het grote gedeelte van de actie zich ook afspeelt in het verhaal, naar het huis van Drago Volkanian, Armeense eigenaar van grote supermarktketen, en van een wapenfabriek. Onderweg naar dit huis vinden ze in Dartmoor echter een skelet. Na deze ontdekking vinden ze als snel een 2de en zo begint een eigenaardig moordonderzoek. Ook kruist de verhaallijn een andere over geheimzinnige wapenhandelaars die een raketkop willen leveren aan Angora, waarmee Angora grote wereldsteden zoals Londen en Parijs zou kunnen platleggen, met een druk op de knop. Het intense moordonderzoek en de snelle afwisseling tussen vuurgevechten en ondervragingen geven een enorm boeiend en vlot lezend verhaal.

Echter ben ik van mening dat Tweed wel serieus kan ondervragen, maar moet toch ook toegeven dat deze meestal weinig opleveren. Crimezone|Kees schrijft ook dat Paula “toevallig” een koffertje meeneemt onder het motto “Je weet maar nooit” terwijl ik eerder denk dat ze dit doet door eerdere ervaringen met dergelijke situaties, en zoals een echte SIS onderzoeker het zekere voor het onzekere neemt. Crimezone|Kees schrijft ook dat de criminelen schijnen te denken dat de SIS niet meer achter hen aan zal komen, maar de SIS zit niet op de zaak en heeft er niet echt veel mee te maken. Maar bij toeval heeft Tweed de zaak gekregen en hij voert het onderzoek met zijn team, en niemand anders van de SIS, op een lijkschouwer na, is bij het onderzoek betrokken dan zijn team. Ik moet zelf wel toegeven dat Tweed nogal zorgeloos omspringt met de aanslagen op hem en het inderdaad vreemd klinkt dat hij geen bewaking wilt, maar je moet een boek ook spannend houden en als je alles meteen oplost door bewaking in te huren dan is er ook weinig spanning aan.

Ik quoteer:” En toch legt hij als enige het verband tussen de sadistische moordenaar en de geheime wapenleveranties. Waarom? Ik als lezer heb geen flauw idee.” Waaruit ik kan afleiden dat het boek niet aandachtig genoeg gelezen is. De enige verdachte in het verhaal zijn familie van Drago Volkanian en al deze verdachte hebben toegang tot een verborgen wapenfabriek van Drago, wat hijzelf eerder vertelt had tijdens een ondervraging. Als je dan weet dat de moorden gepleegd zijn door 1 van die verdachte, omdat die verdachten teveel te weten waren gekomen over iets, zoals vermeld in het boek, dan is het niet moeilijk om de link te leggen naar de wapenfabriek en de raketkoppen die aan Angora geleverd moeten worden.

Ik vind Geen Genade een zeer geslaagd boek en het heeft me tot de laatste letter bezig gehouden. Zoals gezegd gaat de razendsnelle actie geen minuut vervelen en dat houd het lezen vlot en spannend.