Lezersrecensie
Het verloren meisje
Criminaliteit. Dit was het eerste woord waarmee het boek ‘Het verloren meisje’ begon. Deze thriller is geschreven door Eve Chase, een Britse auteur die veel heeft gewerkt als journalist bij de Britse pers. Vertaald kennen we de boek onder de naam ‘The Vanishing of Audrey Wilde’. Buiten ‘Het verloren meisje’, dat één van haar populairste boeken is, heeft ze nog andere boeken. Haar andere boeken zijn ‘Het huis op de heuvel’ en ‘Black Rabbit Hall’. Het boek is van de uitgeverij ‘Boekerij’, heeft 320 pagina’s, de eerste druk was in 2018 en het is een fictief verhaal.
Als we een lijn moeten trekken over wat er algemeen is gebeurd in het verhaal, dan gaat het over een huis dat een opmerkelijke geschiedenis heeft van vijftig jaar geleden. In 1959 was er een meisje genaamd Audrey - die in dat huis woonde - verdwenen. Na een aantal jaren komen haar vier nichtjes voor een lange tijd logeren bij hun oom en tante, maar kunnen het mysterie maar niet uit hun hoofd krijgen. Ze proberen allemaal een verklaring te zoeken voor deze onrustwekkende verdwijning.
Het eerste wat me opviel is dat er in verschillende verhaallijnen en twee tijdzones werd gewerkt. Er waren twee verhalen van families die om beurt aan bod kwamen. Het ene verhaal ging over de vier nichtjes van Audrey, die in ‘Applecote Manor’ verbleven bij hun oom en tante. Het andere verhaal ging over een gezin dat vijftig jaar later in dat huis ging wonen, maar nog niet wist wat de geschiedenis was van het huis. In beide verhalen is Margot de verteller en tevens het hoofdpersonage, wat doet besluiten dat zij een ‘belevende-ik’ is. Margot is één van de vier nichtjes die in het huis verbleef en een diepe connectie voelde met de verdwenen Audrey. Applecote Manor wordt altijd zomers voorgesteld in het verhaal van 1959, maar in het verhaal van vijftig jaar later lijkt de sfeer duister. Volgens mij wou de schrijfster hiermee bedoelen dat de sfeer helemaal is omgekeerd na de mysterieuze verdwijning.
In het begin vond ik het verhaal ingewikkeld omdat het verwarrend was met de twee verschillende verhalen, maar toen het midden naderde begon ik het al beter te begrijpen. Uiteindelijk vond ik het boek zeer spannend naar het einde toe, want het verhaal is een groot mysterie en je blijft er mee in je hoofd zitten. Ik vond het een zeer spannend boek omdat we pas op het einde te weten kwamen wat er echt is gebeurt met Audrey. Dit soort verhaal vind ik wel leuk omdat het mysterie mij wel aanspreekt. Het interessante aan dit verhaal vond ik persoonlijk dat er een inkijk was op het gedrag van jongeren van mijn leeftijd in de jaren vijftig en het heden.