angst voor uitsluiting

Het boek start met een proloog zoals een film zou beginnen. Je ziet de beelden voor je en hoort de verteller. Het leest vlot en de urgentie om dit boek te schrijven is voelbaar. De schrijver blikt terug op zijn jeugd en geeft de lezer wat feiten mee gebaseerd op onderzoeken over liegen. Dat is een fijne basis voor het verhaal. Het wekt ook sympathie voor de schrijver, zijn eerlijkheid. De overgangen lopen vloeiend in elkaar over. De schrijver is wat stellig over het feit dat in de jaren negentig hij als jongen een karakter had wat maatschappelijk niet van een jongen werd verwacht. Dat is zijn overtuiging gebaseerd op zijn ervaringen. Mooi hoe hij verwoord wat een verschil het maakt om een goede of juist minder goede leerkracht in je leven te hebben gehad. Het verhaal laat zien hoe belangrijk het ontwikkelen van je eigen identiteit is en hoe belangrijk het is om volledig jezelf te mogen zijn.
Het boek is openhartig en eerlijk en vertelt een genuanceerd verhaal. Ook de lijst met adviezen aan het eind zijn hoopvol voor diegene die zich in het verhaal herkennen. Begrip tonen voor de mens achter het liegen en in openheid het gesprek erover aangaan met elkaar is wat Job beoogt met het schrijven van zijn boek. En dat is positief.