Eigenzinnig sprookjesboek

Ik las het boek "Sprookjes 2.0" van Gijs Muller, met illustraties van Tamara Boon

Het eerste wat me opviel toen ik het boekje uiteindelijk in handen had, was dat het een klein, dun boekje is. Ik heb een hele verzameling sprookjesboeken, en bij een sprookjesboek stel ik me altijd een groot, dik boek voor. Nu, dit boekje zou "komisch en modern" zijn, en het valt dus ook op door zijn uiterlijk. Ik was meteen benieuwd.

Wat je krijgt zijn eigenzinnige interpretaties van de sprookjes die we allemaal wel kennen (Sneeuwwitje, Repelsteeltje, Hans en Grietje, De Nieuwe Kleren van de Keizer...), zonder al te veel te verklappen kan ik wel vertellen dat veel personages wat "genormaliseerd" zijn. Ze zouden zomaar je buur of je collega kunnen zijn, of zelfs je broer of je zus. Toch blijft in de meeste gevallen de moraal die in de verhaaltjes aanwezig is, toch overeind. Er is origineel omgegaan met de verhaalelementen die nu eenmaal in de sprookjes moeten aanwezig zijn. In dat opzicht is het een leuk boekje om samen met je (klein)kind zelf eens een paar andere sprookjes te "moderniseren". Of om te gebruiken in de klas als illustratie van de evolutie van de sprookjes. Eigenlijk gaat dit boekje terug naar de essentie van wat sprookjes eigenlijk zijn, volksverhalen die vele jaren geleden mondeling werden doorgegeven, lang voordat ze werder opgeschreven. Net doordat ze zo vaak opnieuw verteld zijn, zijn er zoveel verschillende versies van in omloop, elke verteller gaf er natuurlijk zijn eigen draai aan en legde zijn eigen accenten. Sommige sprookjes kennen we zelfs van de versies die Disney ervan gemaakt heeft. Ik kan wel vertellen dat de Sneeuwwitje die me aankijkt vanop het allereerste plaatje in het boek mijlenver afstaat van diezelfde Disneyprinses.
Geen sprookjesboek zonder tekeningen natuurlijk, de tekeningen in dit boekje staan, zoals ik al zei, ver af van de tekeningen die we in de meeste sprookjesboeken vinden. Ze doen meer denken aan cartoons, maar ze zijn wel heel mooi afgewerkt, enkel jammer dat er geen enkele van in kleur is, dat had ze nog iets meer eer aan gedaan. Ik was niet overtuigd toen ik het boekje een eerste maal doorbladerde, maar eens ik begon te lezen, moet ik toegeven dat het een combinatie is die wonderwel werkt, het vormt samen een mooi geheel.

Samengevat, het is een leuk boekje, het leest vlot en het heeft me meermaals een glimlach ontlokt en verder is het gewoon een aardige toevoeging aan mijn sprookjescollectie. Hou je van sprookjes en wil je verrast worden door de aparte invalshoeken van de auteur, dan zou ik niet twijfelen en het boekje alvast op je verlanglijstje zetten.