Hoe zusterliefde niet eindigt met de dood

'We groeiden op in een tijd dat oefenen achter de coulissen gebeurde en alleen het resultaat, de voorstelling, telde. (...) Zo leerden we dat het resultaat telt, niet de weg ernaartoe.'
Erika van Dalen neemt je mee in het proces van ziekte van haar geliefde zus. Zichzelf niet ontziend doet Erika als Melody verslag van dit proces, met eerlijke observaties over voorvallen, reacties en gevoelens. Melody heeft twijfels. Ze twijfelt over of haar zus Francine wel echt ziek is, of dat je daar anders naar kunt kijken. Ze twijfelt over zichzelf, hoe moet zíj zich opstellen om haar zus zo goed mogelijk te kunnen helpen? En bovenal twijfelt ze aan de juistheid van de aanpak door de behandelaars van Francine. Zijzelf staat op een totaal andere manier in het leven en vindt het moeilijk aan de zijlijn te staan en haar eigen inzichten niet toe te kunnen passen bij Francine.
Het boek schetst een beeld van dit alles, aangevuld met alle familiebeslommeringen. Hoe stelt iedereen zich op, wat voor besluiten nemen ze of moeten er genomen worden? Dit alles op een rustige manier, omdat Van Dalen door uitgebreide detailbeschrijvingen soms het verteltempo wat laag houdt, maar daardoor ook ruim baan geeft aan alle overwegingen en situatiebeschrijvingen. Hoe was het allemaal, voor iedereen?
Temidden van dit gevoelsgeweld probeert Melody alle ballen hoog te houden. Want al is Francine het hoofonderwerp, Melody is ook moeder, heeft een baan en zit in een relatie die haar veel negatieve energie kost. Van Dalen geeft prachtig deze worsteling van Melody weer, je voelt haar wanhoop en tegelijkertijd haar vechten voor behoud van zichzelf en haar eigen rust.
'Helemaal dood bestaat niet' is geen simpel boek voor even tussendoor. Wie zich openstelt, gaat nadenken over keuzes in het eigen leven of de geestelijke gezondheidszorg in Nederland.