gelaagd en geslaagd drama

De titel van het boek en de monochrome kaft zijn samen veelzeggend: een omvangrijke roman verhaalt over een verzwegen onderwerp. Dat roept vragen op voordat het boek geopend is, en zo hoort dat ook te gaan. De omslag suggereert hoogstens een geheim.
Vanaf de eerste bladzijde zit er vaart en intensiteit in de roman, die ermee opent dat Anna een grote kleinkunstprijs wint. Maar ze voelt zich vaak gehinderd door grote onrust.
Daarmee begint de expositie van het verhaal dat is opgebouwd als een klassiek drama. In de eerste drie delen worden achtereenvolgens de drie hoofdpersonen Anna, Christopher en diens vrouw Helen opgevoerd en krijgt het centrale conflict gestalte. In het vierde en langste deel komt dat tot een climax die uitmondt in een catastrofe. Voor de heftige ontknoping resten dan de laatste drie, veel kortere delen. Het drama eindigt ermee dat Anna een grote 'levenskunstprijs' verwerft.
Wat betreft de manier van vertellen valt het volgende op: De dramatische structuur versterkt de samenhang van de delen. De levendige vertelwijze zorgt voor 'lucht' in het verhaal en de nodige humoristische scènes brengen vaart en afwisseling. Daarbij karakteriseren de filmische beschrijvingen en realistische dialogen de personages. Kunstig in en om het centrale conflict geweven, maken tegenstellingen dat intenser. Macht tegenover onmacht is daarin als leidmotief veelvormig aanwezig. Er valt voor de lezer veel te beleven.
Kortom, "Het zwijgen" van Marianne van den Herik is een gelaagde en geslaagde roman, die herlezing verdient. Na lezing een sieraad voor de boekenkast.