Een unieke en onconventionele autobiografie

Oorsprong van de titel:
De titel "Oma's die katten eten" verwijst naar hoofdstuk 4 - "1940 Monster" van het boek. In dit hoofdstuk wordt het verhaal verteld van de oma van de schrijver die in de 2e-wereldoorlog genoodzaakt was om zich tot andere 'voedselbronnen' te wenden om te kunnen overleven.

Opbouw van het boek:
De auteur heeft er (expliciet) voor gekozen om een eenvoudige schrijfstijl te hanteren. Met tamelijk korte zinnen en tussen elke zin een regel witruimte, waardoor het boek snel en eenvoudig door te lezen is.
Dit wordt ondersteund door het feit dat het boek anti-chronologisch opgebouwd is met allerlei goed afgebakende verhalen (anekdotes/ snapshots). Met op z'n tijd wat onconventioneel taalgebruik.

Vele hoofdstukken kunnen op zichzelf gelezen worden, zonder dat (al te veel) informatie uit andere hoofdstukken benodigd is. Plus dat een vrij lineaire schrijfstijl gehanteerd is weinig tot geen omzwervingen.
Het boek kan ook chronologisch gelezen worden als de lezer dat wil, als de hoofdstukken oplopend gelezen worden.

De hoofdstukken worden afwisselend verteld vanuit het perspectief/ de herinnering van de auteur en in het perspectief van familie, kennissen en naasten in verschillende tijdspannen.

Soms is er ook voor gekozen om een muzikale enscenering te creëren met behulp van een verwijzing naar een muzieknummer dat op dat moment afgespeeld werd. De lezer kan dan met behulp van de 'Spotify-barcode' het nummer ook zelf beluisteren om de sfeer te ervaren. - Dit is een aspect dat ik nog niet eerder heb gezien in een (lees)boek.

Om het kort samen te vatten: de opbouw van het boek is zeer goed doordacht en gestructureerd, waardoor het eenvoudig en snel te lezen is.

Het verhaal/ de verhalen op zich:
Het boek is een non-fictie autobiografische roman; een "familiekroniek" volgens de auteur. De verhalen zijn ook als dusdanig geschreven.
Elk hoofdstuk is, zoals eerder benoemd, een verhaal verteld door een personage gerelateerd aan de hoofdpersoon in een bepaalde tijdspanne. De schrijver heeft ervoor gekozen om een eerlijke en directe schrijfstijl te hanteren met weinig tot geen censuur. Waardoor sommige passages best wel heftig/ schokkend kunnen zijn. Met sommige passages die grenzen aan ongeloofwaardigheid/ waanzin.

De schrijver heeft de triggering gekregen om dit (familie)verhaal te schrijven toen hij, van een naaste kennis op een feestje, te horen kreeg dat het alleen maar goed ging in zijn leven. En dat hij alleen maar succes kende. Als docent en ondernemer. En dat hij nooit erge dingen had meegemaakt in zijn leven. - Een veel te gemakkelijke (eenzijdige) aanname, zoals blijkt uit het schrijven in het boek. Het leven kent immers slechte en betere momenten.

De verhalen bewijzen het tegendeel. Maar ook dat als je niet zo'n goede start hebt gekregen in je leven, dat je toch nog (later) succesvol kan worden. Als je maar genoeg doorzettingsvermogen hebt en hard genoeg werkt.

De totale opbouw (structurering/ doordachtheid) van het boek en de on-conventionaliteit die gehanteerd is maakt het een interessant en bijzonder boek om te lezen.