vet!

Ik vond dit echt goed. Ik heb zó genoten van het taalgebruik van Caris en halverwege zei ik tegen mijn vriend dat het zo fijn conversationeel geschreven is, en toen las ik dat Caris een toneelschrijver is. En dát voel je. Menselijke dialoog lijkt me heel moeilijk te schrijven maar dit was heel nice. Ik vond het jammer om de laatste pagina om te slaan...

Ik kon in het begin het gevoel moeilijk achter me laten dat het heel erg leek op de film Don't Worry Darling, gelukkig ging het al vrij snel een compleet andere kant op :)

Op naar Stenen eten!