Heerlijk om te lezen

Heerlijk boek, vanaf het begin werd ik er meteen ingezogen. Hoe een boek begint, heeft invloed op hoe snel ik het boek lees. Bij de Drie Furiën maak je meteen kennis met wat voor iemand Andraste is: een stoere vrouw die zich niet aan de 'normale' gedragsregels wil houden, ze wil vechten in plaats van kinderen baren en huisvrouw zijn. Ze loopt weg van het eiland waar ze woont en pakt een bootje om naar een ander eiland te gaan.

Vervolgens maken we kennis met Emer, die als slaaf geboren is en er alles aan probeert te doen om zichzelf vrij te kopen door haar eigen huisje te maken. Vervolgens wordt ze door haar slavenmeester (tevens haar vader) het bed ingekleurd voor 'de daad'. Hierna besluit Emer dat ze dit niet langer wil, en ook zij besluit te vluchten van het eiland waar zij woont.

Emer en Amdraste komen allebei op hetzelfde eiland terecht, Emer meer dood dan levend en warm gehouden door Andraste. Eenmaal weer wat op krachten gekomen besluiten ze samen het eiland te verkennen, waar ze uiteindelijk een paar mannen tegenkomen die geen lieverdjes zijn. Andraste rekent met ze af.

Uiteindelijk komen ze terecht bij de clan waar Neasa woont, zij fungeert als stamhoofd wanneer de mannen op handelstocht zijn. Hierdoor zijn ze gevoeliger voor aanvallen van naburige clans, maar Neasa is slim. Iedereen in de clan vertrouwt haar. Op gegeven moment worden ze toch aangevallen, maar dan door de bewoners van het eiland waar Emer vandaan komt. Iedereen vlucht het bos in voor bescherming, Andraste en een paar vrouwen van Neasa's clan verdedigen het met een paar slimme vallen.

Vanaf dat moment vertrouwt Neasa de twee vreemde vrouwen grotendeels.

Ik heb intens genoten van dit boek, van de eerste tot de laatste pagina. Een echte aanrader als je van spanning, actie en fantast houdt.