Recensie De duisteren

Het boek begint met een Proloog die in 1866 afspeelt. Vanaf hoofdstuk 1 speelt het verhaal in 2005. En refereert zelfs regelmatig aan gebeurtenissen van de 21e eeuw. Elk hoofdstuk gaat vooraf door een citaat van of over Franz Liszt of over muziek in het bijzonder. De hoofstukken zijn genummerd voorzien van plaats en datum. De bedoeling ervan is de opeenvolging van gebeurtenissen te kunnen plaatsen. En pas later in het boek wordt duidelijk waarom data’s belangrijk zijn. Het hele boek wordt beheerst door meerdere speurtochten. De oorspronkelijke speurtocht waar we van horen als lezer, is die van de hoofdpersoon naar haar afstamming. Zij wil onderzoeken of de beroemde componist Franz Liszt haar voorvader is. De belangrijkste speurtocht is die naar de “Purpurpartituur”, een compositie van Liszt die in verkeerde handen een ondergang van de wereld tot gevolg kan hebben.
Uit alles blijkt dat deze voor nederland nog wat onbekende schrijver, nogal wat onderzoek heeft gedaan voor zijn boek.

Het is meteen al duidelijk dat het hier om een verhaal gaat dat fantasy-elementen heeft, maar in het nu en heden afspeelt. De handelingen worden bepaald door de reis van de hoofdpersoon naar verschillende plekken door heel europa.

Sarah d’Albi is de achterachterkleindochter van Liszt. Zij raakt verzeild in een aantal opeenvolgende gebeurtenissen die het boek tot een mysterie en detective maken, doorspekt met werkelijkheden en fantasy elementen, waarvan je kunt vermoeden of begrijpen alof ze wel echt zouden bestaan. Namelijk het Kleurenluisteren genoemd. Het vermogen om begrip over zaken te ontvangen via muziek die ervaren wordt als opeenvolgende kleuren en daarmee geheimen te kunnen onthullen. Enkele van Liszt’s muziekstukken bevatten verborgen boodschappen. Sarah blijkt ook behebt te zijn met deze gave en krijgt de opdracht via de boodschap die verstopt zit in een eerste uitvoering van een teruggevonden muziekstuk. Ze moet op zoek naar de “Purpurpartituur”. Vanaf dat moment wordt zij achtervolgd en bedreigd. Het geheime genootschap van Kleurenhoorders is uiteengevallen. Een deel van de Kleurenhoorders willen de wereld gaan manipuleren. Zij worden Duisteren genoemd en proberen Sarah op een dwaalspoor te zetten. Sarah deduceert uit de teksten, die ze via uitvoeringen van muziekstukken door Liszt gecomponeerd de volgende zoekopdracht en de weg die ze moet volgen.

Heel veel symbolen spelen een rol in het boek. Alle symbolen zijn bekend bij de lezer, maar de schrijver weet er een extra dimensie aan te verbinden. Daardoor wordt het verhaal daarin ook nog eens een speurtocht. Het ontdekken van de betekenissen en het duiden binnen het verhaal van symbolen als: de windroos, het maltheser kruis, monogrammen in allerlei vormen, teksten in de vorm van rebussen, aanwijzingen op gebouwen, vrijmetselaarsymbolen. Bestaande personen krijgen een nieuwe rol: Paus Johannes Paulus II, Richilieu, Hector Berlioz, H.C. Andersen.

Het verhaal is met vaart geschreven en in een prettig leesbare taal en stijl. Het verhaal heeft een opbouw die een scherpe en alerte aandacht van de lezer vraagt. Steeds als je het gevoel hebt dat de spanning zakt, weet hij een draai aan het verhaal te geven waardoor het weer vaart krijgt. Knap gedaan.

Ik heb er heel veel associaties bij: Dan Brown vanwege de aanwijzingen die Sarah krijgt, waardoor ze weer verder kan. Zo ook het gebruik van afbeeldingen van bestaande voorwerpen (Medaillion, voertegel in hotel etc.). Het gebruik van detectiveachtige elementen: poging tot gijzeling, moordaanslagen, inbreken en de zoektocht in het algemeen. De muziek speelt een grote rol bij alle elementen. Ik denk dat Ralf gebruik gemaakt heeft van het Sprookjesthema: “de rattenvanger van Hamelen”. Muziek manipuleert!!!
Dat mensen emoties bij muziek hebben is een gegeven dat ieder wel kent: begrafenis, reclame, filmmuziek, muzak bij de tandarts etc.

Ik vind het een boek met vele lagen: detective, fantasy, mysterie, muziekkennis, geschiedenis van Duitsland ( de Anna Amalia Bibliothek in Weimar speelt een prominete rol in het begin). Op dit moment worden honderden boeken gerestaureerd en moeten verbrande teksten weer teruggevonden worden. Ook het feit dat Ralf vermeldt dat in begin 2007 nog een lied herontdekt is van Franz Liszt en een “erstaufführung” gehad heeft in het voorjaar, heeft zo zijn invloed.
November 2007 stond zelfs een Dan Brownachtig bericht in alle kranten:
Rome, 10 nov. Leonardo da Vinci heeft in zijn wereldberoemde werk Het Laatste Avondmaal aanwijzingen verborgen voor een muzikale compositie. Dat beweert de Italiaanse musicus en computerspecialist Giovanni Maria Pala.
Hij ziet in de Da Vinci verborgen codes in onder meer geschilderde broden, die weer zouden verwijzen naar noten op een notenbalk, zo berichtten de BBC en CNN in 2007.
De Italiaan destilleerde uit het Laatste Avondmaal uiteindelijk een muziekstuk van 40 seconden, een 'hymne aan God'.

Ik denk dat dit boek zowel een fantasy als een detective is. Ralf heeft er zoveel lagen is verwerkt, dat het een bovengemideld goed verhaal oplevert. Ik ben er erg enthousiast over en denk dat velen hiervan zullen genieten.