Dichterlijk intens maar zonder “wauw”

Terwijl je het stof in je neus voet kriebelen, de hitte je nek teistert en de leegte je met een ongemakkelijk gevoel achterlaat ontvouwt zich het dramatische verhaal van een jongen die wordt gedreven naar het uiterste van overleven. Bevriezen vechten en vluchten wisselen zich voortdurend af. En dat houdt je in een bepaalde spanning waardoor je door blijft lezen. Taalkundig zit het bijzonder in elkaar met veel beeldende zinnen en een bijna dichterlijke stijl. Het verhaal is traag en gaat niet echt ergens heen. Toch kan ik genieten van het gevoel wat de schrijver weet over te brengen. Een combinatie van beklemming en verwondering. En ook van de dichterlijke stijl. Maar zo goed als de recensies op het boek zoals: verbijsterend wat een boek met je kan doen” en “ dit moet je lezen” vind ik het dan weer niet. Vandaar drie sterren want ik mis het wauw!-gevoel