De hemel is altijd paars

In "De hemel is altijd paars" van Sholeh Rezazadeh leren we de Iraanse Arghavan kennen. Ze woont nog maar kort in Nederland, maar worstelt om een bestaan op te bouwen. Haar fijne jeugd in Iran nam een negatieve wending toen haar moeder het gezin verliet en haar vader aan opium verslaafd raakte. Ze nam daarom het besluit om naar Nederland te vertrekken. In Amsterdam opent ze een winkel voor tweedehands spullen en vult haar dagen met het verzinnen van de verhalen achter de tweedehands voorwerpen. Ze raakt bevriend met sommige klanten en wordt zelfs verliefd. Toch blijft ze zich verwonderen over dit land, waar iedereen haast heeft en waar het onmogelijk lijkt om echt met een ander verbonden te zijn.

"De hemel is altijd paars" is de debuutroman van Rezazadeh, maar je kan merken dat ze eerder veel poëzie heeft geschreven. Met prachtige zinnen verwoordt ze de gevoelens en gedachten van Arghavan. Ondanks de duidelijke eenzaamheid van Arghavan kleurt haar levendige fantasie de wereld op wonderbaarlijke wijze in. Juist deze kleurrijke blik op het leven botst soms met de nuchtere blik van de Nederlanders. Bijvoorbeeld tijdens haar relatie met Mees, een muzikant. De relatie is dan ook gedoemd te mislukken. Vol passie probeert Arghavan toch die persoon te vinden die haar begrijpt en waarmee ze zich echt verbonden voelt.

"De hemel is altijd paars" is maar een kleine 200 pagina's lang, maar elke pagina is een cadeau op zich. Vanwege het poëtische taalgebruik en de prachtige blik waarmee Arghavan naar de wereld kijkt en verlangt.