Polen vóór WOII

Mikolaj Lozinski beschrijft op treffende manier hoe dit doodgewone Poolse gezin zich ontwikkelt aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog en hoe ouders Nathan en Rywka en hun zes kinderen omgaan met de gruwelen van deze oorlog. Je wordt als lezer meegenomen in de levens van alle individuen, hun hoop, dromen en twijfels. Je groeit als het ware met ze mee het verhaal in.

De schrijver heeft een vlotte schrijfstijl.
Hij heeft ervoor gekozen om elke zoveel pagina’s het verhaal vanuit een ander personage te vertellen. Dat maakt dat je als schrijver veel informatie mbt elk personage meekrijgt. En je zou verwachten dat dit je meer betrokken maakt bij het verhaal. Maar voor mij bleven de personages juist wat vlak, het kwam door de korte stukjes niet echt tot diepgang. Hierdoor had ik moeite door te blijven lezen en m’n interesse in de ontwikkeling van het verhaal vast te houden.

Naar het eind van het verhaal toe moet ik zeggen dat auteur op knappe manier de steeds groter wordende dreiging van het antisemitisme op subtiele wijze in zijn verhaal heeft weten te verwerken.

Stramer is een knappe roman over een wereld die voor mij totaal onbekend was. Mooi hoe de schrijver je in het leven in Polen van voor WOII weet te zuigen.