Who am I

REGENSOLDATENKristien De Wolf

In haar derde roman zoekt Kristien De Wolf, schijnbaar lichtzinnig, naar de ongrijpbare lichtheid van het bestaan. ‘Wat denkt een rots? Geen mens die het te weten komt’. De schrijfster worstelt (of juist niet) met de vraag of verhalen centraal dienen te staan in het leven of het leven centraal in de verhalen. Misschien is er wel geen verschil. ‘Er waren al veel te vroeg geen nieuwe verhalen meer gekomen, er was geen warm water meer in het bad gestroomd”. ‘Dat er een nieuw kind nodig was om er voor te zorgen dat er nog eens een nieuw verhaal verteld kon worden”
Het centrale verhaal is dat van Magda Vonck, Mus voor de bekenden, Dokter Mus voor de patiënten. Het “wel en wee” van de alcoholiste-neurologe wordt in hilarische maar ook tragische geuren en kleuren uit de doeken gedaan. ‘Ik dronk van de fles die ik vasthield en ik huilde een beetje. Ik huilde wel vaker, gewoontetranen op mijn vroegoude wangen, soms zonder reden. Meestal door de drank, denk ik, die ik net dronk om troost te vinden. Zo bodemloos was het bestaan, zo weinig redding was er te vinden”. Verder passeren de Mossad, regensoldaten, Jacques Brel en vele anderen de revue op een onnavolgbare manier.
Het verhaal is vorm. Vorm is inhoud. Misschien is er ook hier geen verschil. Tegenstrijdigheid bestaat niet. Ik lees het boek als een grote oproep om het leven gulzig te leven, nu, ook al kan Mus dat, evenmin als de lezer trouwens, in de hand hebben. Verhalen vertellen zichzelf. De mens, ge kunt daar niet aan uit, zei Walschap. Wel, het leven, ge raakt daar ook niet aan uit. Gelukkig. Het leven levert schitterende literatuur op. ‘Op het kijken naar regensoldaten stonden geen lijfstraffen” “Musmeisje toch”“”Zat musmeisje”

ISBN 978 94 93214 25 5 NUR 301