Flinterdun; alle 445 pagina’s lang…

De hele tijd vraag ik me af; hóe is het mogelijk dat een zoon die dezelfde naam als zijn vader draagt die president van de Verenigde Staten is, door niemand als zodanig wordt herkend?
Vervolgens heb ik de hele tijd het idee dat ik de introductie van het verhaal aan het lezen ben - die begint met een opbloeiende romance - totdat ik constateerd dat ik al ruimschoots over de helft ben van het boek en dat dit dus het verhaal al is…
Nee; ik ga geen Jack Ryan thrillers meer lezen, zeker niet geschreven door Mike Maden.