Aan het eind denk je: wat zonde van het verhaal en van je leestijd.

Het boek begint veelbelovend. Interessant gegeven: vrouw neemt camping over met een huis waarin de vorige eigenaars (2 zussen) blijven wonen. Dan lees je over die zussen en vooral over de verschillende campingbewonera die zo elk hun reden hebben om er verblijven (en weer te vertrekken). Waar gaat het verhaal naar toe? Naar een treurige ontknoping die eigenlijk geen ontknoping is maar een ongeloofwaardige afronding die je als lezer met lege handen achterlaat. Zonde. Wat schrijven kan Maartje Wortel wel.