Recensie 'Eiland'

Het boek dat ik heb gelezen is ‘Eiland’ van Pieter Aspe. Pieter Aspe was een zeer bekende schrijver voor misdaad boeken. Ook wel één van de bekendste van Vlaanderen en Nederland. Zo verkocht hij ongeveer anderhalf miljoen boeken in België, maar ook in het buitenland. Hij studeerde in Brugge aan het Sint-Leocollege. Na zijn studies werkte hij als magazijnier, verkoper, fotograaf, seizoenagent bij de zeevaartpolitie en studiemeester, maar sinds 1996 was hij voltijds auteur. Jammer genoeg stierf hij op 1 mei 2023 op 68-jarige leeftijd. Hij kampte al een tijdje met gezondheidsproblemen. Zijn werken werden wel een succes. Zo werden de eerste tien misdaadromans van Aspe in Brugge verfilmd tot een tv-serie, genaamd ‘Aspe’ en zond het tien reeksen uit. In 2011 ontving hij zelfs de ‘Hercule Poirotprijs’ voor zijn roman ‘Zoenoffer’. Net zoals het boek ‘Zoenoffer’ bracht hij ook andere boeken uit zoals ‘Het laatste bevel’, ‘De butlerknop’, ‘De cel’,… In totaal bracht hij 39 boeken uit. Ik heb van die 39 boeken het boek ‘Eiland’ gelezen. Dit boek won geen prijzen. Het boek gaat over een plotselinge moord in Brugge. Een man, genaamd Pierre, wordt dood aangetroffen voor de deur van iemand in het Colettijnenhof. Wanneer commissaris Van In en Versavel arriveren zijn vier bewoners ijverig in gesprek. Na het onderzoeken van het lijk komen ze tot de conclusie dat dit een verdacht overlijden is. Van In en Versavel onderzoeken de buurt en waarom het lijk voor de deur ligt van iemand van de bewoners van het Colettijnenhof. Al snel komen ze te weten dat de vier bewoners dezelfde poetsvrouw delen. Maar er is meer dan dat. Het lijkt erop dat de vier bewoners meer delen dan gewoon dezelfde buurvrouw. In het boek kom je te weten wat de link is met het lijk en de vier bewoners, maar ook hoe het privéleven van Van In verloopt.

Voor een misdaadboek vond ik de structuur ideaal. Elk hoofdstuk bevat ongeveer 17 tot 20 pagina’s en elk hoofdstuk eindigde altijd met een cliffhanger. Dit maakte het leuker om te lezen en geneigd te zijn om meer te willen lezen. Wat me wel opviel is het vertelperspectief. Dat vond ik heel interessant. Je hebt de personages, maar ook de verteller. Wij weten meer dan de personages omdat de verteller de gedachten en/of gevoelens vertelt van de personages. Zo komen we te weten wat Van In denkt, of wat de poetsvrouw Silvia denkt. Dit maakt de verteller neutraal wat het bijzonder maakt. Wat me ook opviel is dat in het boek geen sprongen worden gemaakt naar het verleden of naar de toekomst. Alles wat er gebeurd blijft in volgorde. Hierdoor is de stijl ook duidelijker en zien we wat er op dat moment gebeurd. Het springt wel over naar wat er bij Van In gebeurd, en wat er dan bij Hannelore (vrouw van Van In) gebeurd. Of er een bedoeling is waarom hij dit boek heeft geschreven, denk ik persoonlijk niet. Er zijn wel verschillende boeken waarin Van In de hoofdrol speelt in het boek in verschillende situaties. Dus misschien is de bedoeling om een vervolg te maken van de verhalen van Van In. Het boek begint alvast zeer origineel om op een locatie iets te starten waardoor het hoofdpersonage Van In wordt gecontacteerd om ter plaatsen te komen. Hierdoor begint er een nieuw verhaal voor hem. De manier waarop het verhaal geschreven is wel overduidelijk voor volwassenen en ook wel voor 16-jarigen. Als er een boodschap zou inzitten, denk ik vooral aan de zin: “Denk twee keer na voor je iets doet.”. De vier bewoners hebben in het verleden iets gedaan wat aan het licht komt richting het eind van het boek en hierdoor leer je wel een beetje dat je soms twee keer best kan nadenken voor je iets doet.

Persoonlijk vond ik dit het ‘ideale’ misdaadboek. “Waarom?”, is natuurlijk nu wel de vraag. Dit is omdat ik snel geneigd ben om boeken verder te lezen die me spanning geven. In dit geval gaf het boek mij veel kriebels om verder te lezen door de spannende cliffhangers. Het is niet zo een typisch misdaadboek, want het begint in het boek met iets kleins en eindigt met iets groter dan ik had verwacht. Ook de stijl waarop het geschreven is vond ik ongelofelijk interessant. Voor mij was dit ook de perfecte manier om een goed boek te schrijven. Het verhaal gaat ook veel verder dan ‘een moord’. Het onderzoeken naar de moordenaar, privéleven van Van In, de verschillende locaties,… Alles sprak me zo aan om verder te lezen. Het is ook leuk dat elke persoon in zijn eigen wereldje leeft in het boek. Je hebt de ‘slechte’ mensen en de ‘goede’ mensen. Een politieker met geheimen kan spanning veroorzaken bij de lezer. Hierdoor vind ik dit een perfect boek om in te lezen. Ik raad het zeker aan voor mensen die graag van spannende boeken houden.