Lezen met een brok in de keel

Als teckelliefhebber stond Lilly en de Octopus al lang op mijn leeslijst. Het boek vroeg tijd: ik las het stap voor stap, soms aarzelend, omdat het verhaal af en toe moeilijk was om te dragen. Toch wilde ik steeds verder lezen. Het is een boek dat je zachtjes vastneemt, maar je gaandeweg ook niet meer loslaat. Naar het einde toe werd het ronduit hartverscheurend. Een ontroerend verhaal over liefde, loslaten en de diepe band tussen mens en hond — eentje die nog lang blijft nazinderen.