Onnodig langdradig

Het duurt ontzettend lang voor dit boek een beetje op gang komt. Sanderson is goed in het schrijven van een climax, maar dat gaat vaak ten koste van eventuele actie in de rest van het boek. In Wind and truth is het boek in tien delen (dagen) opgebouwd. De eerste acht dagen kan er eigenlijk niets belangrijks gebeuren, want dat wordt bewaard voor de climax. Er zijn wat actiescenes en een ontwikkelende romance om je warm te houden, maar bij een boek van deze omvang is dat niet genoeg. Het helpt ook niet dat één deel van de verhaallijn geen significante invloed heeft op de climax, waardoor die hele verhaallijn als verspilde tijd voelt.

Sanderson kan heel goed worldbuilden, maar dit is boek 5 in de stormlight serie en boek veel in dit wijdere universum en er is nog steeds meer te worldbuilden. Dit gaat ten koste van de ontwikkelingen van de karakters. Ze hebben die ontwikkeling in de voorgaande boeken al gehad en kunnen niet echt veel verder komen. Daardoor gebeurt er op dit vlak eigenlijk niets.

De interludes zijn meer worldbuilding. Hier gebeurt verder niets.

Ben ik dan nog ergens positief over? 3 sterren is een voldoende (met de hakken over de sloot). De climax is denderend (valt niet weg te leggen). Adolin's hele verhaaldeel is interessant van begin tot eind.