Wel de lusten, niet de lasten

Ik kan dit boek in enkele zinnen samenvatten. Arielle genoot met volle teugen van de rijkdom (geld dat binnenkomt met succes van Joosts boeken), maar toch moest Joost ook van alles doen in huis. "Laat die man schrijven joh!" Denk je vaak. En waar is zelfreflectie Arielle?
Wel de lusten, niet de lasten! Zoals altijd! Maar een lieve, maar misschien soms wel gedesillusioneerde man, Joost, is er niet meer :(