Kleine Zus

Kleine zus is een vervolg van de psychologische trillerreeks die je instant kippenvel bezorgd en een psychologisch spel met je speelt. Het brengt je op verschillende dwaalsporen en paden dat je naar een doodlopend punt leidt. Haal je detective brein maar boven, want eens je de bladzijde omslaat begint het grootse mysterie dat jij zal moeten ontrafelen.

Isabel Ashdown is geboren en getogen in de prachtige hoofdstad van Engeland, Londen. Ze groeide op aan de Zuidkant van Engeland. Met haar debuut won ze de schrijfwedstrijd en werd ze steeds meer erkend. Na de uitgave van haar duistere triller reeks “kleine zus” in februari 2018, maakte ze een internationale doorbraak. Nu werkt ze als erkend fulltime schrijfster en vrijwilligster op de lokale basisschool in Sussex. Hier woont ze met haar man en haar twee kinderen.

De duistere psychologische triller tekent de kokende jaloezie en de demonische herinneringen die het wantrouwen tussen de zussen opnieuw doet aanwakkeren. De gelijmde breuk in de zusterrelatie van Emily en Jess wordt opnieuw verscheurd en het groene monster in Emily is herboren! Jess en Emily verschillen beide véél van elkaar. Maar een ding hebben ze gemeen, dat hen beide tot een duister dieptepunt brengt. Emily deed er alles aan om uit te blinken als de beste, knapste, slimste zus. Jess was meegaand en verschool zich achter de verfoeilijke prestaties en vrienden van haar zus Emily. Tot ze besloot uit de schaduw van haar zus te stappen en de competitie met haar aan te gaan. 10 jaar hadden ze elkaar niet gezien, tot Jess onverwacht voor de deur staat na de dood van hun moeder. Het perfecte gezinnetje dat Emily had opgebouwd valt uit elkaar. Emily kookt van jaloezie als Jess meer en meer het moederfiguur uithangt en haar samengesteld gezin inpalmt. Maar niet voor lang!

Het boek bestaat uit 356 bladzijden dat is opgesplitst in 2 delen. Het eerste deel omschrijft de gedachtegang en de donkere herinneringen van beide zussen die de verdwijning van kleine Daisy anders omvatten. Maar in het tweede deel is er een onverwachte twist die je tot verwarring brengt en je perspectief een draai geeft! In het boek wordt de verhaallijn zeer nauwkeurig en concreet weergegeven door herinneringen, donkere verlangens en de verwerpelijke gedachtegang van de zussen tegenover elkaar. We bekijken het verhaal vanuit 2 perspectieven. Uit dat van Emily en dat van Jess. Zo ontdek je hun kant van het verhaal, dat totaal van elkaar verschilt en je telkens weer op het verkeerde spoor zet!

Emily’s perspectief: “Emily had Jess nooit mogen vertrouwen! Kleine Daisy is vermist, op de avond dat Jess voor haar zorgde! Haar mond stonk naar de drank en bloed druipte van haar lijf. Daisy’s bloed?! En waar was Chloe die avond? Waarom heeft ze haar relatie verborgen? Ze is nog maar 15 jaar en die Max 19! Waar waren zij op de avond van Daisy’s verdwijning? Heeft Jasper een affaire met Jess?”

Jess’ perspectief: “Ik werd wakker op de grond en herinner me niets meer. Slechts Emily’s afkeurende blik die op me neerkijkt? Heb ik gedronken? Van wie is dit bloed? Waar is Daisy? Weet Emily van Max? Word ik verdacht? Heb ik Daisy vermoord?”

Volgens mij heeft de schrijfster het boek uit verschillende perspectieven geschreven om verwarring te zaaien en ervoor te zorgen dat wij als lezer een kant gaan kiezen. Doordat het boek zo wordt geschreven prikkelt dit je ook om verder te lezen, want je wil zo graag te weten komen hoe de andere zus hierover denkt. Hierdoor snak je naar méér en droom je weg in de geheimzinnigheid van het boek. Doordat de schrijfster herinneringen aanhaalt, gaat dit je tot verwarring brengen en je op een dwaalspoor zetten. Hierdoor ga je puzzelen en probeer je het heden en het verleden aan elkaar te linken. Terwijl dit soms compleet los staat van elkaar!

In het boek zit ook een beetje realiteit. In elke zusterrelatie speelt wel een vonkje jaloezie en de competitie om de “beste” te zijn in de ogen van de ouders. Wat de schrijfster ons wil meegeven als lezer is dat jaloezie, hoe klein het ook is echt een ziekte kan zijn. Waardoor je gedrag gaat vertonen dat gestuurd wordt door ongecontroleerde en helse gevoelens in plaats van zuivere gedachten. Vandaar dat zij ook naar haar eigen leven kan verwijzen. Ze heeft zelf 2 kinderen en het gezin in deze trillerreeks telt ook 2 kinderen, kleine Daisy en Chloe. Dus het kan uiteraard zijn dat ze haar eigen fragmenten/ervaringen uit haar leven in dit boek heeft neergepend.

De schrijfstijl van Isabel Ashdown is nederig, onbelemmerd en ongecompliceerd. Ze gebruikt geen moeilijke woorden of adjectieven, maar schrijft vloeiende hoofdstukken die gemakkelijk lezen. Sommige hoofstukken zijn een beetje langdradig, maar dat neemt niet weg hoe geweldig alles en iedereen tot in de puntjes wordt beschreven.

De trillerreeks is geschreven voor volwassen die houden van detectivewerk. Die graag de psychologische uitdaging aangaan met hun zelf en het boek. Dit boek is een aanrader voor diegene die niet te véél drukte en actie wensen te lezen, maar een boek dat hen op het verkeerde pad zet en zonder enige dramatische gebeurtenis alsnog het kippenvel op de armen doet verschijnen.

Ik vond het een héél goed boek, dat je rustig kon lezen met een tas warme chocomelk in de hand. Geen schietende geweren, of drukke scenes waar je alle focus erbij moet houden. Maar een boek dat rustig op gang komt waarin de spanning er geniepig insijpelt en je psychologisch zo prikkelt dat je ondanks de rustige beschrijving toch op het puntje van je stoel zit. Wat ook fijn is aan dit boek is dat je met de ene zus een betere connectie voelt als met de andere. En dit kan voor elke lezer anders zijn. Dus jij als lezer kleurt hoe je het boek leest en interpreteert. Ik interpreteerde Emily als de jaloerse, perfectionistische zus die er alles aan wou doen om haar zus Jess te overstijgen. Ze had geen controle meer over de rauwe gevoelens die diep vanbinnen aan haar knaagde. Terwijl ik Jess eerder als de onverschillige, niet competitieve en zorgende zus zag. Maar hoe dieper je in het verhaal werd gezogen hoe meer je de lieve Jess, die heel haar leven als de boksbal van Emily werd behandeld, niet zo onschuldig meer leek als ze zich voordeed.

"Kleine Zus" is een echte aanrader voor de detectives onder ons die smullen van familiedrama’s en ondoorgrondelijke gebeurtenissen. Zonder angst voor tunnelvisie en de confrontatie van de feiten. Haal je pen en papier maar boven en begin aan het ontrafelen van dit bloedstollende mysterie.