Recensie Mary Lamb

Van dit boek heb ik destijds enorm genoten. De situaties zijn heel goed beschreven en ik kon het allemaal voor me zien. Hoewel het verhaal halverwege een beetje inzakt, doordat William constant weer nieuwe dingen vindt in dat huis en er maar geen einde aan komt, zonder dat er iets met die documenten gedaan wordt. Het feit dat werkelijk iedereen helemaal in extase is door de vondsten werd op een gegeven moment een beetje irritant. Vooral omdat niemand er verder wat mee deed. De dialogen tussen Wiliam en Samuel vond ik daarentegen erg sterk. Na de helft kwam er eindelijk een vaart in het verhaal en kwamen er allemaal verwikkelingen die erg interessant waren om te lezen. Ik wist al behoorlijk wat van de 'Shakespeare-vervalsingen' af en wist aan het begin al hoe het af zou lopen (hoewel Ackroyd wel zelf heel veel aanpassingen heeft aangebracht. Sommige dingen in het boek kloppen namelijk niet met de werkelijkheid). Desondanks was het een erg vermakelijk boek, ondanks dat het (voor mij) nogal voorspelbaar was. Voorspelbaarheid of niet, voor mij kon het de pret niet drukken.
Ik vind het erg jammer dat ik het uit heb en misschien dat ik het ooit nog wel eens herlees!