Recensie De Aardkinderen deel 2 - De vallei van de paarden

Zo'n drie jaar geleden las ik dit boek -12 jaar was ik- en ik was vooral bezig met het verhaal op zich. De vallei van de paarden vind ik in ieder geval het op één na mooiste boek van de reeks, volgend op de stam van de Holebeer natuurlijk. De verschillende ontdekkingen die ze doet, het leren praten, de leeuw en het paard... Dat sprak met toen zeer aan, maar pas nu, nadat ik het laatste boek heb gelezen, besef ik dat Jean m. Auel zelf zo erg in Ayla geloofde dat ze werd opgehemeld tot het bovennatuurlijke. Alle noemenswaardigheden in de prehistorie ontdekt hebben wel iets met haar te maken. Het zijn en blijven mooie boeken, maar dan enkel als ontspanning en om jezelf een mooi idee te vormen van de samenleving in die barre tijden- die ik me overigens veel anders had ingeschat.