Eindelijk weer eens een heerlijk boek

Het zevende kind is een dikke pil, ruim zevenhonderd bladzijden en ik heb het achter elkaar uitgelezen. Hoe verder ik kwam, hoe langzamer ik ging lezen, want het zou jammer zijn als ik het uit had.
En waarom ik het zo mooi vond? Soms om de absurditeit van de gebeurtenissen, soms door de beschrijving, de scandinavische omgeving spreekt me aan, het was ook spannend, want tot vlak voor het einde kon ik nog niet goed voorspellen wie degene was om wie het ging. Ik heb dit boek met veel plezier gelezen.