Veni, Vidi, Victus

Martí Zuviría, een Catalaanse ingenieur vertelt op hoogbejaarde leeftijd in Wenen zijn levensverhaal vanaf zijn jeugd tot aan de val van Barcelona op 11 september 1714 aan zijn ondergewaardeerde Oostenrijkse biografe Waltraud. Al snel ontvouwt zich een aangrijpend verhaal waarin Martí Zuviríavia een Frans internaat in de leer komt bij zijn grote leermeester Vauban in het Franse Bazoches. Hier wordt hij door de gebroeders Ducroix klaargestoomd om een van de beste militaire bouwmeesters van zijn tijd te worden. Na zijn opleiding rolt hij via het Franse leger van het ene in het andere militaire conflict met uiteindelijk de belegering van zijn geliefde Barcelona.
De schrijver Albert Sánchez Piñol maakt Martí Zuviría geen (oorlogs-)held maar laat ondanks zijn (hoogmoedige) durf ook zien dat het hem vaak aan moed ontbreekt en daardoor op het juiste moment weet weg te komen en zo zijn leven weet te sparen. De kwetsbaarheid van Martí Zuviría maakt hem sympathiek ondanks het feit dat hij vaker minder sympathiek gedrag vertoont. Daarnaast heeft hij een bijzonder gezin met zijn geliefde Amelis; Afnan ‘hun’ kind; Nande dwerg en de oude Peret (zijn pleegvader). Zijn gezin is zijn drijfveer en door de mix van deze elementen ontvouwt zich een wervelend verhaal dat een blijvende indruk op mij maakte.
Het boek is gebaseerd op onze Europese geschiedenis en de meeste historische personen in het boek, waaronder Martí Zuviría, hebben daadwerkelijk bestaan. De schrijver en historicus Sánchez Piñol heeft deze feiten met zijn eigen fictie tot een magistraal werk gemaakt. Zelfs de timing van het boek is perfect; het is op de kop af 300 jaar geleden dat de Catalanen hun zelfstandigheid verloren. Momenteel is de strijd om een zelfstandig Catalonië actueler dan ooit. De Spaanse overheid wist een boekbespreking in Utrecht van dit boek onlangs nog te verhinderen. Na het lezen van het boek begrijp ik waarom de Spaanse overheid zich zorgen maakt, maar of dat terecht is of niet moet iedere lezer voor zichzelf uitmaken.