Prachtig!

Toen ik rond kerst 2012 een interview las met de schrijfster in 'Bewustzijn Magazine', was mijn nieuwsgierigheid gewekt. Eén koud weekend in februari was voldoende om ongestoord het autobiografische boek 'Brieven van mijn ziel' van Chantal van den Brink te gaan lezen. Na enkele pagina's voelde het al vertrouwd, de geest van de tijd was herkenbaar, een toegankelijke hoofdpersoon en een aangename schrijfstijl. De inhoud van het boek laat zich moeilijk in enkele woorden vatten. Toch een poging waard. De hoofdpersoon is 29, heeft het materialistisch gezien goed voor elkaar in het leven, werkt in de IT, is getrouwd met haar studievriendje en heeft een mooi huis en dito auto. Toch is ze al sinds haar achttiende moe, chronisch moe. Niets wijst op een fysieke oorzaak. Ze heeft een moment van ‘wakker worden’, of ‘een klop op de deur’ nodig om op zoek te gaan naar de diepere oorzaken van haar ziekte. Dit moment wordt haar aangereikt door een consultant, met wie ze eigenlijk een sollicitatiegesprek heeft en die haar vertelt dat ze ‘niet weet wie ze is’. Ze is wakker geworden door te voelen dat dit onherroepelijk de waarheid is. Dan begint haar zoektocht. De zoektocht naar haar ziel: deze leidt haar o.a. naar een healer, naar Findhorn (een ‘kracht’plaatsje in Schotland) – naar een jaaropleiding persoonlijke ontwikkeling, waar ze ook haar nieuwe man ontmoet, die haar zal bijstaan in haar reis.

Voor iemand die (nog) niet in verbinding staat met haar ziel, is dit een spannende, moeilijke maar ook hartverwarmende reis. Begin maar eens aan zo’n reis terwijl je geen idee hebt hoe de eindbestemming eruitziet, noch hoe het pad eruitziet dat naar die bestemming leidt. De schrijfster blinkt uit in openheid en eerlijkheid aangaande haar eigen kwetsbaarheid en onzekerheid, een verklaarbare onzekerheid. Verklaarbaar omdat dit nu eenmaal geen rationele, logisch opgezette processen zijn, maar het zoeken is, naar de juiste personen, de juiste keuzes, de juiste bewegingen. Er is geen sprake van goed of fout, en dit komt sterk terug in de manier van schrijven. Het leest als ‘pure waarnemingen’: als ik in het bos loop en ik kijk naar een blaadje van een boom, is het voor mij persoonlijk een reis op zich geweest om daar niets van te denken, niets van te vinden, maar enkel en alleen dit blaadje te zien: een blaadje, niet meer en niet minder. Door de puurheid waarmee Chantal van den Brink haar ervaringen, haar zieleroerselen, en gevoelens deelt met de lezers van dit boek, ontstaat een oordeelloos en tijdloos boek. Zo verhaalt ze over een uittreding, het leren healen van mensen tijdens een opleiding in de Verenigde Staten, en dit alles met een hoge mate van detail, waardoor het prettig leest, en de lezer wordt meegenomen op ieder stukje van de reis. Het blijft goed te volgen, ook voor de spirituele leek. Het is volgens mij een bijzondere kwaliteit om zo filmisch te kunnen schrijven.

Het durven opschrijven van deze reis, in al haar kwetsbaarheid is een heel mooi eerbetoon geworden aan de reis zelf. Door de toegankelijkheid voelde ik me zeer met de hoofdpersoon verbonden, en werden flashbacks uit mijn eigen leven naar boven getoverd. Dit heb ik van meerdere mensen gehoord, die het boek ook hebben gelezen. ‘Wie zijn eigen angst begraaft, kan niet bij zijn licht’, zegt de schrijfster ergens, en dit geldt natuurlijk voor heel veel mensen. Het openbreken van die angst is voor ieder mens een eigen, persoonlijk proces, met een andere vorm, toch blijkt het ook vaak weer voor iedereen hetzelfde te zijn, ongeacht de vorm van het leed dat diep van binnen zit en dat letterlijk ‘ont-leed’ dient te worden.

En, ga er maar aan staan: die reis naar die onbekende eindbestemming, dat zou niet iedereen durven…wat opvalt in het proces dat in het boek beschreven wordt, is een vastberadenheid om deze eindbestemming uiteindelijk te gaan bereiken. Hoe dan ook, no matter what. Toch is de hoofdpersoon niet meedogenloos in het bereiken van haar doel. Juist door een steeds diepere kijk in haar eigen ziel, lijkt er steeds meer plaats voor liefde en mededogen.

In boek I wordt een bepaalde periode beschreven. Hoe het verder gaat, lezen we in boek II en eind dit jaar in boek III. Daarmee is deze trilogie dan compleet; het wachten is nu op de eerste filmmaker die dit prachtige boek wil gaan verfilmen. Het boek verdient het in ieder geval!