mindfulness op hoog niveau

Noriko Morishita – De wijsheid van Thee
Wat ik leerde van de Japanse theeceremonie

Vertaling: Sarah van Camp

Het heeft even geduurd voordat ik het boek kon beschrijven. Een mooi, interessant boek vol levenswijsheid, dat mij erg aansprak. Ik veronderstel dat niet iedere lezer het ook zo zal waarderen.

Er gebeurt niets in het boek en tegelijkertijd te veel om na te vertellen. Mindfulness op een hoger niveau. Het boek is een mengeling van traditie, schoonheid, gebruiken van alle zintuigen en een diep bewustzijn. Misschien is gewaarworden de juiste term.

Een paar universele waarheden, tegeltjes waarheden misschien, maar vaak moeilijk na te volgen.
– Ik mag niet vanuit de hoogte neerkijken op dingen. Als je iets leert, moet je van nul beginnen.
– Niet met je hoofd denken. Je handen weten immers wat ze doen moeten, luister naar je handen!
– Ah nee! Niet onthouden! Met je hoofd onthouden haalt niets uit. Wat oefenen betekent in één keer veel dingen herhalen. Tot uiteindelijk je handen vanzelf zullen bewegen.
– Hoe makkelijker de dingen lijken, hoe moeilijker ze zijn.
– Als je iets graag doet, word je er goed in.

De westerse wereld kent helaas geen vergelijkbare ceremonies. Toch kunnen de lessen van Thee toegepast worden, bijvoorbeeld op handvaardigheden, zoals handwerken. Ik heb bij moeilijke haakpatronen gemerkt dat je handen weten wat ze moeten doen.

Vijfentwintig jaar volgt de schrijfster de lessen van Thee. Heel vaak zou ze willen spijbelen, want het regent, geen zin, te koud, zonde van de vrije middag, waarna de stemming verandert zodra ze er was: “Ah, toch goed dat ik gekomen ben!”

Het moet een voorrecht zijn om deel te mogen nemen aan zo'n verfijnde culturele traditie.

Het boek heeft een nuttige woordenlijst en is verrijkt met mooie foto's van de attributen voor de theeceremonie.