Een kleurrijke, inspirerende bloemlezing.

Deze bloemlezing van gedichten is bloemrijk in variëteit. Dat komt zeker ook, omdat de gedichten uit diverse tijdperioden stammen: “Rotonde, Wisseling der seizoenen, Levenseinde, en De Zee.” Dat levert een wisselende inkleuring op. Gé toont een scherp observerende blik, die mooi samengaat met de filosofie die ook vaak de gedichten kleurt. En met de beelden. Ik kan dat het beste gewoon aantonen via een gedicht:

                         Onder de vuurtoren

                    Het licht likt het dichte duister 
                    gelijk een kat haar vuile vacht
                        in de verte hoor ik gefluister
                       dat de dag reeds wordt verwacht

                       Nog schuil ik onder draaiende wieken
                       die als witte tongen langs de hemel gaan
                       zij stoppen pas bij het aanstaande krieken
                       van de zoveelste dag in mijn bestaan

                       Talloze dromen heb ik gekoesterd
                       op deze grens van dag en nacht
                       alle onschuld is reeds bezoedeld
                       mijn libido is tot bedaren gebracht

                       Toch heb ik lief en kan ik begeren
                       in de schaduw van mijn voorbije tijd 
                       al wat ik nu nog mag beweren
                       wordt door het komend licht bevrijd

Kenmerkend is de terugblik, en de vooruitblik, die zijn in meerdere gedichten te vinden. Met de gedachte, en ook de waarschuwing, dat het leven eindig is, dus geniet nog even.

De dichtvorm varieert bij Gé. Hier is het 4/4/4/4 regels, met strak rijmschema, maar zo nu en dan is het veel losser. Dat vind ik als dichterzanger interessant, een gedicht kan ook zonder rijm. Meermalen gebruikt hij ook 4/4/3/3, dat dan past bij de inhoud. Bij drie begint de omschakeling, zou de voetbaltrainer zeggen.

De gedichten liggen vaak dicht bij een lied. Zoals “De vuurtoren”, dat ik op muziek ga zetten. Net als het volgende gedicht. Gé kent, met zijn Ierse verwantschap, de uitspraak: “Toen God de muziek uitdeelde, stonden de Ieren vooraan.”

                                    Een Ierse zomer


                     De westenwind rukt aan het eiland
                       dat kreunt onder de striemen
                       van ronddolende slagregens. 
                       Geheel doorweekt vluchten
                       wij in de oude verhalen
                       die rondwaren in de pubs     


                                     Wij zwijmelen bij de muziek
                                     rond het smeulend turfvuur
                                     en tikken driftig het ritme
                                     op de verweerde tafels, waar 
                                     God nog aan gezeten heeft.

                                     Op de achtergrond wordt
                                     nog strijd gevoerd tegen
                                     de voormalige bezetter,
                                     die nog immer heerst in
                                     de verweerde koppen
                                     van het achterland
                                     Yes, it's a nice day. 

Gé werkt vaak zeer beeldend. Dit is een schilderij, dat ik direct herken. Want ik zong in diverse Ierse pubs. Mooi ook hier, de afwachting van “wordt”, “tegen” en “in”, echte kliphangers.

Vrijheid is voor de dichter belangrijk. Dit thema komt vaker terug. Zeer ontroerend vind ik “Stilte op vier mei”, met de Grebbenberg, Auschwitz, zijn opa de verzetsman, en Rotterdam: “Ik wil treurig zijn maar heb geen tranen.”
Hij vindt ook ouder worden niet altijd leuk. Er is steeds meer tijd om naar om te kijken.

                                       Al wat een mens heeft verworven
                                       wordt zinloos bij de laatste eer
                                       een handvol woorden en een foto
                                       en soms de vraag: is er meer?

Het levert ook fraaie gedichten op, over het verlies van zijn moeder, en zijn verloren kleinkind Luna:

                                        jij zult mijn nachten verlichten
                                        en terugkeren in talloze gedichten
                                        die ik nog schrijven zal

En dan zijn daar de Zee, Den Haag en Friesland. Gé toont zijn gehechtheid aan hen, als geliefde familie.

                                         Ik laat mijn gedachten dwalen
                                         over de golven van de tijd 
                                         en hoor de zee herhalen
                                         tot in eeuwigheid   

Dat kan zo op muziek. Maar ja, er is nog meer. Ik ga toch kiezen voor: “Hier Fryslan”:

                                          Hier is de aarde groen
                                          intens groen
                                          hier wandel ik langs
                                          de oevers van mijn ziel
                                          hier blaast de wind de mens
                                          over weidse wateren

De dichtbundel is erg mooi vormgegeven, door Uitgeverij Life in Rijen. Elke avond vier gedichten tot je nemen, dat werkt mooi. Uit diverse thema's. Of gewoon hardop lezen, wat ik deed. Bij een volgende druk zou ik er nog een voorwoord door deze of gene, of de dichter zelf, aan toevoegen.

Henk van Kuijk, dichterzanger
Julianadorp aan Zee