Toen kwam Elise

Toen kwam Elise
Een roman waarin de werkelijkheid de fictie lijkt te overtreffen. Een bangelijk verhaal over een ontmenselijkte samenleving georganiseerd door de bureaucratie in een dictatuur. Onethische praktijken beginnen bruut en goor. Repressie, verklikking en vrijheidsberoving zijn aan de orde in een samenleving die niet bij naam wordt genoemd met steden die enkel volgens een nummer gekend zijn. Een obscure sfeer blijft als mist over het verhaal hangen in een uitdijende pandemie en met een nakend gewapend conflict. In de tijd geplaatst over 5-6 jaar, dus kort bij. De georganiseerde experimenten op mensen zijn verwerpelijk. Nochtans is echte liefde nooit ver weg. Een dier waakt over de menselijkheid: de geleidehond Magnus vervult meesterlijk zijn rol van begin tot einde. De lezer leert mee denken in zijn brein. Na mijn chemo- en radiotherapie van mei/juni '22 herken ik de extreme on-geuren zoals Magnus. Ze waarschuwen hem voor onheil. Magnus zorgt voor de spanning als een boog over het verhaal geschreven van begin tot einde. Hoe het boek bij je binnenkomt zegt een stuk over jezelf. Het laat ongewoon veel vrijheid aan de lezer te oordelen. Elke lezer zal het anders lezen. Voor mij krijgt het een plaats op het rek met de Vlaamse professionele romanschrijvers.
Cum laude. Absoluut top.
Hugo