De holocaust misbruikt voor een Hallmark-film verhaal

In de basis hebben we hier te maken met een aardig boek. Een verhaal dat zich afspeelt in zowel het heden als het verleden, waarbij de tijdlijnen elkaar fijn afwisselen. Een vrouw die even uit haar vastgeroeste bestaan stapt en een voor haar nieuwe wereld ontdekt, familiegeschiedenis, drama. Ze ontdekt wat ze wel en niet wil in het leven. Het leest als een trein en het plot valt gedurende het verhaal keurig als een legpuzzel in elkaar. Je hoeft niet eens bijzonder lang te wachten voor de eerste stukjes feelgood zich aandienen, natuurlijk afgewisseld met flink emotionele stukken.

Dit zou dus een aardig boek zijn, mits het niet op deze manier misbruik maakte van de holocaust. Door het verhaal te koppelen aan de holocaust word je min of meer gedwongen om er wat emotioneler in te stappen en op die manier probeert het boek meer impact te forceren. Wat mij betreft is het, zoals het in dit boek gedaan wordt, een enorm goedkope truc en het voelde voor mij al vrij snel heel vies aan. Alle zeilen worden bijgezet om het boek maximaal emotionele impact te geven, waar ik normaal ook niet vies van ben, maar wel als het op deze manier wordt gedaan.

De hoofdpersoon ontdekt langzaam haar eigen geschiedenis en elke keer als je weer naar de huidige tijdlijn gaat staat er dat de hoofdpersoon diep onder de indruk is en snel verder weer lezen, wat op mij ook als een erg goedkope manier overkomt om de lezer een kant op te sturen.

Ik geef 2 sterren omdat ik het boek heb uitgelezen en het liet me niet helemaal onberoerd, maar uiteindelijk hield ik er een vieze smaak aan over. Deze schrijfster weet hoe ze hoge scores kan oogsten en alle trucs worden schaamteloos ingezet. Heel goedkoop.