Blijf alsjeblieft

Afgelopen dagen heb ik “Als de wolven huilen” gelezen, geschreven door Kristin Hannah en vertaald door Marjet Schumacher. Dit is de tweede roman die ik las van Kristin. En wat voor een! Ik gaf dit boek 5 sterren.

Op een dag krijgt politiechef Ellie een bijzonder telefoontje. Er is een klein meisje met een wolvenjong op haar arm uit het donkere woud, Olympic National Forest, komen lopen. Ze is enorm mensenschuw en kan niet praten. Het is een raadsel waar ze vandaan komt, wie haar ouders zijn en wat ze in haar leventje allemaal heeft meegemaakt. Ellie is vastbesloten het meisje te helpen en deze zaak tot op de bodem uit te zoeken. Ze schakelt hiervoor haar zus, Dr. Julia Cates in. Ondanks dat haar eigen leven op dat moment behoorlijk op z’n kop staat, gaat Julia met het meisje, dat al gauw de naam Alice krijgt, aan de slag. Ze moeten de nodige hobbels nemen, maar stukje bij beetje wordt steeds meer duidelijk wat het verhaal van Alice is.

Wat een prachtig, indrukwekkend boek is dit! Vanaf minuut 1 werd ik in het verhaal gezogen en liet het me niet meer los. Ik hou van de schrijfwijze van Kristin. In mijn hoofd zie ik het verhaal gewoon voor me als een film. Het verhaal heeft mij enorm geraakt. Ik werk zelf met kinderen en ben ook moeder. Het idee dat een klein hulpeloos meisje tijden overleefd in een donker woud onder erbarmelijke omstandigheden heeft me meermaals kippenvel bezorgd en me tot tranen toe geroerd.

Veel vragen worden in de loop van het verhaal opgelost en er zitten leuke twisten in.
Ik heb er enorm van genoten!