Mooi verhaal, geen zuiger

Een leven zo ver van M.L. Stedman draait om een familie met een schapenboerderij in West-Australie in de periode na de 2e WO.

De boerderijen liggen afgelegen en beslaan zeer grote stukken land. Het is een familiesaga en beschrijft de jaren vanaf Matt zijn jeugd, tot rondom zijn vijftigste jaar, opgedeeld in 3 delen, die elk een andere tijd beslaan.

Je krijgt veel informatie voorgeschoteld over Australie, de schapen, de families, in veel details en uitgebreide zinnen. Het doet bijna filmisch aan, waardoor je soms even de weg kwijt bent.
De schrijfstijl past niet helemaal in mijn straatje. Op pagina 1 begint het met een autoritje, maar veel later pas begrijp je wat er is gebeurt. 

De character building is wel heel goed. Het zijn er best veel, met een paar hoofdpersonages, maar allemaal krijgen de nodige achtergrond. Liefde, familie, vriendschap, fatale gebeurtenissen en grote geheimen druppelen als thema door de hoofdstukken heen. De tijd wat dit boek beslaat is een innovatieve tijd, dit komt ook erg naar voren.

Al met al een mooi verhaal, maar je wordt er niet ingetrokken.