Vrijheid, liefde en je hart volgen...

Als je niet weet wat je wil, lees je dit boek, en dan weet je het.
De echtgenoot van Olivia is net verleden na 50 jaar huwelijk. Olivia lijkt opgelucht terwijl hun dochter er kapot van is. Dit drijft moeder en dochter uit elkaar. Olivia wordt een vrijwilligersbaan aangeboden in Afrika. Haar dochter verzet zich hevig, ze heeft net haar vader verloren en ze wil haar moeder ook niet kwijt. Al helemaal niet naar Afrika want wat een vrouw van 70 daar wel niet kan overkomen met het eten en ziektes… desondanks gaat Olivia en ontmoet daar Daniël, de eigenlijke liefde van haar leven die ze vijftig jaar eerder had willen ontmoeten. Ze bloeit op en stort zich helemaal in deze liefde ondanks het verzet van haar dochter.
Het boek gaat over vrijheid, liefde en je hart volgen ondanks wat andere vinden, het is nooit te laat om te doen wat je wil. Ik vind dat jong en oud dit boek moeten lezen omdat het je aan het denken zet over wat je wil met je leven.
Wat ik heel mooi vind aan het verhaal is dat Olivia een soort tweede leven ervaart, ze komt helemaal los en bloeit op na de dood van haar echtgenoot. Je zou als weduwe ook depressief kunnen worden, maar Olivia vindt haar kracht en geluk. Ze leeft en geniet. Ik weet niet waar het leven mij zal brengen maar ik wil later ook zo gelukkig en verlieft eindigen als zij.
Ik vond het heel fijn dat het in de derde persoon werd verteld, er gebeurt vrij veel in korte tijd, en zo bleef het voor mij overzichtelijker. Ik vind Olivia heel mooi geschreven omdat Griet op de Beeck heel puur verteld over haar. Je krijgt ook de minder mooie dingen te zien. Waarover ze twijfelt en waar ze het moeilijk mee heeft. Op een gegeven moment zegt ze tegen haar dochter “ik weet niet waarom ik verlieft op hem ben” waarmee ze verteld dat deze liefde wordt afgekeurd maar ze de kans wil grijpen. Hierdoor ga je helemaal met haar meeleven.
Ik vind dat dit een hele mooie scene is. Hier vraagt haar dochter aan Olivia waarom ze in godsnaam verliefd is geworden op Daniël. Hier hoor je een dochter die haar moeder terug wil, de moeder die veilig thuis zit en haar echtgenoot mist.
Uiteindelijk in de laatste pagina doet Griet op de Beeck iets wat je altijd bijblijft en eigenlijk wordt dan pas het thema van het verhaal duidelijk voor de lezer; het leven is kort, doe je best om er van te genieten.
Griet op de Beeck (1973) is een Belgische auter en columnist. Ze heeft Germaanse filosofie gestudeerd en heeft veel in Theater gemeenschappen gewerkt. Haar bekendste boeken zijn “Kom hier dat ik u kus” en “Vele hemels boven de zevende”. Ze schrijft veel over beschadigde mensen of mensen met een moeilijke jeugd of basis, dit vooral omdat ze zelf een moeilijke jeugd heeft gehad met veel eenzaamheid. Door het feit dat ze Belgisch is, lezen sommige woorden moeilijk maar verder vind ik dat ze een prachtige schrijfstijl heeft, en zeker met de moeilijke onderwerpen waar ze over schrijft. Je leeft helemaal met haar mee en je boeken blijven je altijd bij.