Een familiegeschiedenis over de oorlog (WO2) en het naoorlogse

Dit boek, dat geschreven is als een familiegeschiedenis van Corien van Zweden, heeft mij verrast. De titel -Het geloof van mijn vader- zet de lezer een beetje op een verkeerd spoor. De bijtitel verduidelijkt: God en de oorlog in drie generaties. Het boek is een drieluik. De drie verhaallijnen van de elkaar opvolgende generaties (opa, vader, Corien) zijn op heel natuurlijke wijze in elkaar vervlochten. Daarmee toont Corien haar begenadigde schrijverschap. We maken kennis met de drie personen. Opa Jaap, de verzetsman en slachtoffer van de oorlog. Vader Kees, de verbeten dagboekschrijver, die zich levenslang uiteenzet met de erfenis van de oorlog. (Klein-)dochter Corien, die research doet naar de twee mannen met de bedoeling hun drijfveren te begrijpen, maar al gaande het schrijfproces zelf ook blijkt het nodige te hebben meegekregen van die oorlog. Het thema van het gereformeerde geloof werkt in dit boek als een katalysator. Aan de hand ervan wordt duidelijk hoe de personages -en ieder op verschillende wijze- zich verhouden tot God, tot de wereld, tot zichzelf. Dat maakt het boek heel compleet. Vanuit het perspectief van de familie lees je over de geschiedenis van de oorlog. Vooral de beproevingen van opa Jaap als krijgsgevangene in Vucht, Utrecht, Kleve, maakten indruk op mij. Maar naast dat historische belang biedt het boek ook de filosofische en persoonlijke reflectie op al het gebeurde. Dat maakt het een boek naar mijn hart.