De moeite waard of niet?

Ik heb het boek gelezen van Pieter Aspe ‘Zonder Voorschrift’ en ik zal eens vertellen of het de moeite waard is om te lezen of niet.

Pieter Aspe heeft wel drie literatuurprijzen gewonnen: twee keer de Hercule Poirotprijs en één keer de Humo's Gouden Bladwijzer. Hij is overleden in mei 2021. Hij heeft wel 45 boeken geschreven van de reeks commissaris Van In, dit is een detectivereeks. Ik heb voor een boek van Pieter Aspe gekozen omdat ik de reeks van commissaris Van In spannend vind. In de boeken van Pieter Aspe staan de figuren Van In, Versavel en in mindere mate Hannelore Martens centraal. In dit boek worden Van In en Versavel eerst geconfronteerd met een homejacking, maar er worden alleen een computer en een auto gestolen. Vind jij dit ook niet vreemd? Ik alvast al wel, daarna gebeurt er een verdwijning die een ontvoering blijkt te zijn. Heeft de homejacking en de ontvoering verband met elkaar of niet? Wie zit hier achter John Bold of de farmaceutische industrie? Tijdens hun zoektocht wordt Van In besmet met een virus en hierdoor moet Versavel op zoek gaan naar een mogelijk medicijn, maar bestaat dat al? Versavel zal doordat Van In besmet is de zaak zelf moeten oplossen, maar kan hij dat wel alleen zonder de hulp van zijn trouwe compagnon of zit de tijd van commissaris Van In erop?

Het verhaal wordt vanuit het standpunt verteld van de personages zelf. Zo snap je beter de beweegreden van de personages voor wat ze doen. Ik vind de stereotypen van Van In en Versavel wel amusant, maar dit betekent niet dat ze niet kunnen veranderen, want bijvoorbeeld in dit verhaal heeft Van In zijn leven gebeterd. Hij is minder gaan roken en drinken. Dit vind ik ook positief aan dit verhaal. Dat iemand zijn leven kan beteren, maar dat Van In nog een koppig persoon is dat merk je meteen bij het lezen van dit boek. Terwijl Versavel juist de slechte richting uitgaat. Dit had ik niet van hem verwacht, jij wel? Pieter Aspe duidt met dit verhaal aan hoe mensen hun leven kunnen veranderen zowel in positieve als negatieve zin. Het is wel opvallend hoe Pieter Aspe altijd dezelfde woorden gebruikt voor een bepaald object in zijn boeken. Ik heb ook al andere boeken gelezen van hem en een woord waar ik nu bijvoorbeeld aan denk is ‘tapkast’. Pieter Aspe zijn boeken lezen is altijd zeer aangenaam en ze zijn ook goed in hoofdstukken verdeeld. Hetzelfde geldt voor dit boek. Een mogelijke kritiek in dit boek gaat over de belangen van de farmaceutische industrie. Dit kaart Pieter Aspe aan door een zeer overdreven voorbeeld in dit boek.

Het boek Zonder Voorschrift is zeker en vast wel een aanrader. Het boek is altijd spannend doordat er altijd nieuwe elementen bijkomen in het verhaal, zodat je kijk op hun onderzoek vergroot en je zelf begint na te denken wat de mogelijke pistes zouden kunnen zijn voor een moord die gebeurd is in het verhaal. Het lijkt soms wel of je zelf in de huid van commissaris Van In kruipt. Ik vind de verhalen van Pieter Aspe altijd leuk, omdat je weet wat je van zijn boeken kan verwachten. Zo kan ik zeggen dat het merk Pieter Aspe voor mij kwaliteit en spanning betekent. Volgens mij is het boek Zonder Voorschrift een boek dat zowel voor jongeren als voor ouderen interessant is. Het boek is niet te ingewikkeld, maar blijft altijd wel spannend, zodat je wil verder lezen in het boek. In het algemeen is Zonder Voorschrift gewoon een goed boek.

Mijn conclusie is dat dit boek zeker en vast een aanrader is. Dit boek zal je waarschijnlijk wel terugvinden in de bib in jouw buurt. Dus ik zou zeggen: ‘Je zou al onderweg moeten zijn!’
Veel leesplezier!