Stil van. Prachtig!

Wauw, stil van. Dit boekt zuigt je vanaf bladzijde 1 in het verhaal. Je gaat mee op reis met Emile en Joanne. Je gaat mee in hun heling of juist in hun acceptatie. Prachtig verteld en heel bijzonder om op een gegeven moment steeds meer Joanne haar pov te gaan zien naar mate Emile slechter wordt. Als een organische overgang van pov.
Genoten, maar ook ontzettend gehuild. Dit verhaal heeft geen happy ending, of toch wel als je uitgaat van het voorspelbare einde van Emile?