Heerlijke afsluiter!

We hebben er lang op moeten wachten, maar eindelijk, eindelijk was hij daar: de afsluiter van De Zeven Zussen. Het was 670 bladzijden lang genieten. Waar ik bij andere boeken nog weleens denk dat het ook wel 150 bladzijden korter had gekund, had ik dat nu niet. Je blijft lezen!

Ik vind de schrijfstijl van Harry Whittaker erg prettig.
Heel fijn ook dat het een echte afsluiter is en niet tóch weer een cliffhanger.

Af en toe moest ik heel diep in mijn geheugen graven naar personages uit eerdere boeken, maar vaak kwam het verhaal na een alinea weer helemaal terug.

Toch een klein puntje van kritiek: in het laatste hoofdstuk werd de aartsrivaal er nog even snel bij gehaald en met geweld afgevoerd. Dat was niet des zussen en een rare twist in het verhaal. Onnodig, omdat de persoon in kwestie zijn eigen ondergang al in gang had gezet ;-)

Maar dat was ook het enige. Het was vooral genieten en jammer dat het boek uit is!