Als wrakhout redding biedt

Ben je verdrietig als ik doodga is geschreven door Nicolas Lunabba, een Zweedse jongerenwerker die met die boek debuteert. Het is vertaald in het Nederlands door Jasper Popma. In dit non-fictie verhaal vertelt de schrijver over het leven in een achterstandswijk in Malmö. Het boek gaat over jongeren en specifiek over een van hen; Elijah.
In “Ben je verdrietig als ik doodga” ontfermt jongerenwerker Nicolas zich over Elijah. Je kunt je afvragen of het professioneel is wat hij en hoe hij dat doet. In het verhaal komen sterk de vooroordelen en eigen ervaringen van de schrijver naar voren. Vooral in het begin is de beschrijving erg bot, erg hard.
Elijah en Nicolas wonen in dezelfde wijk. Nicolas is hier ook opgegroeid en kent de problemen als geen ander. Ook vinden beiden hun ontsnapping in basketbal. Nicolas geeft onderdak aan Elijah, een daarmee geeft hij het beste wat deze puber nodig heeft, nl iemand die er voor hem is en een veilige plek. Elijah ziet door het leven bij Nicolas dat er misschien toch kans is om uit de wereld van deze achterstandswijk te ontsnappen.
Citaat; “Verdrinkende jongeren op de bodem van het bestaan die slechts wrakhout hebben om aan vast te klampen.”