Grote stappen gemaakt

Als grote fan van de Zweedse thriller, heb ik het tweede boek van Nico Torrenga gelezen. Niet om enig vergelijk met een Zweedse thriller te maken, maar een verhaal boeit me direct, wat ik meestal bij Zweedse thrillers heb, of het boeit me niet. En bij dat laatste moet de auteur van goede huize komen om te voorkomen dat ik het boek na twintig pagina's weg leg.
Zoetwaterparels boeit vanaf het eerste hoofdstuk. Bij zijn eerste thriller "Samen alleen" was dat niet het geval. Dat boek heb ik een aantal keren weggelegd en toch ook weer uit nieuwsgierigheid opgepakt en uitgelezen.
Met dit tweede boek heeft Nico grote stappen gemaakt. Natuurlijk ook wel een punt van kritiek, want na twee keer uitleggen begrijpt de lezer dat de grote zorg om zoon Mille permanent aanwezig is. Dit hoeft niet vaker.
Sterk vond ik de vele cliffhangers aan het eind van veel hoofdstukken. Dit nodigde uit tot verder lezen. De vele relaties en verbanden waren goed te volgen doordat ze heel af en toe in het verloop van het verhaal kort en subtiel werden herhaald zonder dat de lezer gaat twijfelen aan zijn geheugen. De karakters worden sterk omschreven hetgeen de lezer uitnodigt op voorhand zijn eigen invulling van het slot te fantaseren. Prachtig is het dan, indien dat net iets anders en verrassender blijkt te zijn. Kortom een boek dat boeit van voor tot achter.
Een aanrader. Zeker voor verstokte fans van de Zweedse thriller.