Origineel en meeslepend

Dood aan de Amstel gaat voor een belangrijk deel over Amsterdam, en dan met name het massale toerisme van de laatste jaren, en wat dat met de inwoners van de stad heeft gedaan. Het verhaal speelt 5 jaar na de coronacrisis. De schrijver neemt ons mee terug naar onze gedachten toen die crisis nog een ver-van-mijn-bed-show was, de gruwelijke beelden die ons kort daarna bereikten, de stilte in de stad, en de manier waarop de pandemie nu onderdeel van ons collectieve bewustzijn is geworden, het "ervoor en erna". Die actualiteit fungeert dan weer als achtergrond voor een origineel verhaal over dieper liggende thema's als vriendschap, liefde, seksualiteit en dood. Een zwaarmoedig boek zou je denken, maar het tegendeel is waar. Het is heerlijk licht geschreven, vloeiend, vol humor, en het leest lekker weg. De meeslepende schrijfstijl maakt het je makkelijk te accepteren dat de ik-persoon, de verteller je vanuit de dood toespreekt waardoor je je tot het einde welwillend laat meenemen in diens gedachten, opinies en levensbeschouwingen. Bovendien is het een spannend verhaal met een onverwacht einde. Aanbevolen!