Aangrijpend verhaal over verlies van haar zoon

In “Ben bij me” vertelt Yolanda op ontroerende wijze hoe haar grootste wens, moeder worden, in vervulling gaat wanneer zij en haar partner een jongen adopteren in Zuid-Afrika. Dolgelukkig sluit ze hem in haar armen. Met zijn aanstekelijke lach en vrolijke ogen groeit hij op tot een leergierige, sociale jongen met veel vriendjes, die af en toe zijn sterke wil laat zien. Het geluk is intens, maar van korte duur: na zeven jaar overlijdt Ben plotseling aan leverfalen
Hoe kun je verder als psychisch en lichamelijk verdriet je volledig verlamt? Yolanda beschrijft haar rauwe verdriet en haar reis terug naar Zuid-Afrika, op zoek naar troost op de plekken waar het moedergeluk begon.

Het is een liefdevol en hartverscheurend verhaal dat mij soms letterlijk bij de keel greep. ‘Ben bij me’ is een eerbetoon, geschreven door mijn dochter – voor altijd moeder – aan haar te vroeg overleden zoon. Het boek is niet alleen een liefdevol eerbetoon aan haar zoon, maar valt ook op door de prachtige, gevoelige schrijfstijl die de lezer diep weet te raken.