Duik in het hoofd van een minderjarige soldaat tijdens een verschrikkelijke periode in de menselijke geschiedenis met het boek: ‘Als ik er niet meer ben.’

Als je een boek wilt lezen waarin je helemaal wordt meegezogen, dan is dit zeker een aanrader. De auteur, Beau Charlotte, zorgt ervoor dat je het gevoel krijgt dat je onderdeel wordt van het verhaal. Het is een ontroerend en spannend boek dat je meeneemt in de harde realiteit van het verleden.

Een klein dorpje
1914: Douglas McMorrow leeft in een klein, afgelegen dorpje tussen de bergen in Schotland. Daar leeft hij samen met zijn alcoholverslaafde vader in een pittoresk huisje. Maar wanneer na de dood van zijn moeder dan ook nog eens zijn grootvader sterft, is Douglas ontroostbaar. Wanneer Douglas dan op een dag gevraagd wordt om mee te gaan vechten in de oorlog, twijfelt hij niet lang. Hij wil immers meer van de wereld zien en ja, wat heeft hij te verliezen?

Een nachtmerrie
Douglas ziet echter geen mooie wereld of prachtige natuur. Hij is niet verrast door de geuren en kleuren van het beroemde Europa. Hij komt terecht in een ware nachtmerrie…
Soms miste ik wel de uitvoerige beschrijvingen van gruwelijkheden die zich daar afspeelden. Volgens mij wilde Beau ons daarvan sparen, maar ik vond dat deze zeker wel vermeld mochten worden om mijn inlevingsvermogen iets realistischer te maken. Daarnaast vond ik het ook wel iets te onrealistisch dat alle vrienden of kennissen van Douglas telkens overleefden. Als dit verhaal echt zou hebben plaatsgevonden, zou dit nooit de realiteit zijn geweest.

Een mooie afsluiter
Het boek heeft wel een heel verrassend einde. In de laatste pagina’s kwam nog een plottwist waar ik zo blij om werd, dat ik automatisch het boek afsloot met een glimlach. Het leek wel opnieuw een beetje te mooi om waar te zijn, maar misschien is dat net wat dit boek zo mooi maakt: dat er zelfs in het dieptepunt van je leven nog steeds lichtpuntjes zijn.

Een echte aanrader
Het boek heeft wel een geslaagde opzet en is zeker een aanrader. Naast de puntjes van kritiek over de realiteit, die ik hierboven vermeld heb, heb ik niet veel aan te merken op de schrijfwijze of de verhaallijn van het boek. Toen ik het uitgelezen had, heb ik er nog vaak over nagedacht en er zelfs nog over gedroomd. Dit verhaal laat dus echt een permanente indruk achter, die je maar moeilijk vergeten kan.