Begin maar gewoon

Ik ben dol op kleding en op de planeet. Als kind zat ik naast mijn moeder met een duim in mijn mond ademloos te kijken hoe zij de mooiste jurken en jassen maakte op de naaimachine, voor ons en de Barbie. Die Barbiekleertjes heb ik nog steeds. Als tiener maakte ik ook wel eens wat zelf, een rokje, een hesje of kaftan. Later kocht ik kleding, ik had geen tijd vond ik en kleding werd steeds goedkoper. Maar goedkoop blijkt duurkoop, o.a. ons milieu betaalt een hoge prijs.

Dus wat een goed idee: een boek over zélf naaien op een ontspannen manier. Ga maar spelen, begin maar gewoon, heb vooral plezier. Gebruik vooral alles wat je al hebt.

De slimme insteek bij dit boek is dat één van de auteurs, Nienke van Leverink, naaileek is. Je volgt haar eerlijke verslag tijdens het naaien van de patronen in dit boek, van tas tot jas. En ja, niet alles gaat in een keer goed. Haar verhaal is erg leuk om te lezen, zoals over tante Noor die een jasje heeft gemaakt van een tafelkleed van het type dat je in ouderwetse kroegen ziet. Ze wijst naar een vlek op haar linkermouw: ‘Daar heeft de theepot gestaan.’

De andere auteur, Pieke Stuvel, is de belichaming van creativiteit. (Kijk ter inspiratie naar de video Art(ist) for Everyone, die haar dochter Anna de Rijk over haar maakte voor Vogue Italia.) Ze schreef meerdere boeken over zelfmaakmode.

Het meest blij ben ik met de bemoedigende toon van dit boek, de verstelgids – ik durf nu eindelijk het gat in mijn lievelingsrok aan te pakken-, en tips als: was je kleren niet zo vaak, dan slijt de stof, laat ze veel luchten. Wat ik mis zijn foto’s die laten zien hoe verschillende stoffen van invloed zijn op wat je maakt en hoe het valt.

Aan de slag: van een jurk van oma ga ik een rok maken, van het bovenstuk een tas. Aangestoken door de tips uit dit boek. Kijken of het me lukt.

Tip van mij: koop van het geld dat je overhoudt nog eens een boek!