‘ Strandslag – Linda Van Rijn ‘ – onduidelijkheid overheerst.

“ Ik kom het halen. “ Deze woorden hebben Daniëlle en Gijs vaak moeten aanhoren tijdens hun vakantie in Texel. Onduidelijk, mysterieus en gruwelijk. De perfecte beschrijving voor deze vreemde boodschap, eveneens voor het boek. Lezers worden meteen meegesleept in het verhaal en worden geconfronteerd met een gruwelijk, maar een verwacht einde. Voor je daar toekomt, moet je je eerst door zestien lange hoofdstukken van onduidelijkheid worstelen.

De 47-jarige Linda Van Rijn is na haar studie Literatuurwetenschappen in de reisbranche gaan werken. Het lezen van ‘Cruise’ van Suzanne Vermeer inspireerde haar zo sterk dat ze zelf uiteindelijk ook begon te schrijven met veel succes. Haar eerste thriller ‘Last Minute’ werd dan ook meteen beoordeeld met vier sterren op vijf. Nadat ik bij mijn gekozen boek uitkwam, heb ik eerst wat opzoekwerk gedaan over de thema’s die gebruikt werden in haar andere boeken, waardoor ik aangenaam verrast werd. Wat speciaal is aan haar boeken, is dat ze enkel schrijft over vakantieplaatsen waar ze geweest is en hierin ook haar voorkennis uit de reisbranche gebruikt. Sinds 2011 publiceert ze minimaal twee vakantiethrillers per jaar, waarvan elk boek al in de Bestseller 60 heeft gestaan. Net als het boek ‘Strandslag’, een vakantiepark waar Daniëlle en Gijs met hun twee kinderen, Siem en Elin, hun droomhuisje hebben gekocht met de erfenis van Daniëlles oma. Het huisje op het geliefde eiland Texel doet Daniëlle denken aan haar jeugdjaren. Ze ging er als kind elk jaar naartoe met haar oma, die een belangrijke rol speelde in haar opvoeding. Daniëlle en Gijs hadden geluk gehad, want de vorige eigenaars uit Duitsland hadden een zeer specifieke wil naar wie het huisje zou gaan. De opvolgers moesten verknocht zijn aan het eiland en ervan houden zoals ze zelf deden. Het zouden vijf ontspannende en zorgeloze weken vol plezier met hun gezin moeten zijn, die zomaar werden bedorven door een vreemde bezoeker met een boodschap die heel wat onduidelijkheden met zich meebracht. Het koppel komt in de problemen omdat ze gestalkt worden door deze onbekende, kale man die steeds met dezelfde boodschap komt opdagen: ‘ik kom het halen’. Wat wil hij? Gaat hij hen iets aandoen? Wie is deze man? Allemaal onduidelijkheden waar de lezer een antwoord op wil. Ook Mitchell duikt op, een vroegere vakantieliefde van Daniëlle die ooit is opgepakt voor het houden en gebruiken van drugs. Ze blijft met een vreemd gevoel achter na het gesprek dat ze hadden tijdens een barbecue op Strandslag. Wat heeft Mitchell te maken met de vreemde bezoeker? Daniëlle voelt zich dan ook steeds bekeken bij alles wat ze doet. Wanneer ze met haar gezin naar het strand gaat, krijgt ze een bericht van Mitchell met een foto van haar dochter in bikini en de bedreiging haar iets aan te doen. Daniëlle onderneemt actie en besluit met Mitchell te gaan praten over wat dit allemaal te betekenen heeft. Hij eist een grote som geld en indien ze dit niet kan bijeenrapen, dreigt hij de kinderen iets aan te doen. Na dit gesprek besluiten Gijs en Daniëlle om de politie in te lichten, die uiteraard niet veel kunnen doen met de tot dan toe verzamelde informatie. Hierdoor besluit Daniëlle om zelf actie te ondernemen om de onduidelijkheden weg te nemen, wat ze wel vaker doet in dit boek en waardoor ze op een moment wel in de problemen komt. Al brengen deze problemen wel veel spanning in het boek waarbij de lezer echt op het puntje van zijn stoel wordt gezet. Toch vind ik ‘Strandslag’ geen echte thriller. Het boek mist de extra portie bloed en originaliteit die andere thrillers wel hebben. Zo vond ik het einde zeer voorspelbaar en dit maakt het uiteraard minder leuk voor de lezer. De vloeiende schrijfstijl van Linda Van Rijn sleept je echt mee door het boek. Ze schrijft vanuit het hij/zij perspectief met Daniëlle als hoofdpersonage en gebruikt een rijke taal die vlot doorleest. Als je begint te lezen, ga je als een sneltrein doorheen het verhaal naar het einde toe. De hoofdstukken zijn dan ook niet te lang en niet te kort, zo kon ik perfect een hoofdstukje per dag lezen.

‘Strandslag’ heeft me zeker overtuigd om één van Lindas andere 108 boeken te lezen en zo nog vele gruwelijke vakantieverhalen door me heen te slaan. De vele onduidelijkheden die speelden maakt de lezer benieuwd en hierdoor is het ook een aangenaam boek om te lezen. Al hoop ik dat de schrijfster er deze keer in slaagt om sommige delen van het boek wat minder voorspelbaar te maken en opdaagt met een extra origineel kantje, zeker naar het einde toe.