De realiteit door een absurd filter

Murakami bevalt me enorm vanwege zijn eenvoudige stijl die pretentieloos overkomt, maar juist daardoor elegant is en blijft boeien. Het gaat altijd over situaties in de werkelijkheid van alledag, en toch slaagt hij erin die werkelijkheid geheimzinnig en zelfs volkomen absurd te maken. Je kan het misschien vergelijken met een musicus of schilder die aan kleine middelen genoeg heeft om grootse effecten te bereiken. Het verhaal Een Lederhose, hoe een vrouw van haar man wil scheiden nadat ze tijdens een vakantie een Lederhose voor hem heeft gekocht, daarbij een 'stand-in' voor haar man moest vinden omdat de Lederhose-winkeliers persé de broek op maat wilden maken, en ze van haar man besloot te scheiden toen ze deze remplacent in de lederhose zag en hem walgelijk vond, dat is Murakami op zijn best.