Over vriendschap, liefde en loyaliteit in de jaren 90 in een volksbuurt van Amersfoort

Barry lees je aan een stuk door. De schrijfstijl is van de rauwe pure variant, een ongeslepen diamant.
Een groot deel van de ervaringen heeft de schrijver geleefd. Je leeft met Barry mee, geen standaard held, ook geen anti held Barry is gewoon Barry en Barry heeft een verhaal. Dat verhaal wordt op uitmuntende wijze door de schrijver vertelt . Al lezende leef je met het schoffie mee dat gedurende het boek zoveel meer wordt dan een schoffie. De schrijver weet het Amersfoort, met name het Soesterkwartier van de jaren 90 prachtig in beeld te brengen. De personages zijn enorm verschillend en komen goed tot leven in het boek. Echt een genre kan ik niet bedenken, het is dan wel coming of age natuurlijk maar soms is het spanning, soms is het hartverwarmend en soms is het pure humor. Stap op de Cita en laat Barry je meenemen op deze reis je zal er geen spijt van krijgen.