Geluk is altijd ergens anders

Schrikkeljaar van Anja Hashin was een droomdebuut: eindelijk echte verhalen zonder franje, direct uit het Sovjethart gegrepen en zo in de Nederlandse taal geworpen alsof het altijd zo had moeten zijn. Origineel, absurd, op de achtergrond hoorje de grote Russische schrijvers doorklinken: als er één. bundel was die de Maarten Biesheuvelprijs had moeten winnen, dan was het wel Schrikkeljaar. Met Poging tot fiasco heeft Hashin opnieuw een meer dan geslaagde poging gedaan het Nederlands te verrijken met een serie verhalen waarin je het geluk altijd ergens anders lijkt te zijn, of, beter gezegd: op slag verdwijnt zodra het in zicht lijkt te komen. Navelstarende egotrippers zijn ver te vinden, de stijl van Hashin is opnieuw extreem verfrissend, direct en meer dan onderhoudend. Deze keer zijn de verhalen langer dan in Schrikkeljaar, wat voor meer verdieping zorgt, en de vraag die ik na herlezen had was: wanneer komt de novelle of roman? Wanneer komt de 21ste eeuwse Schoppenvrouw?!